Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΛΟΥΚΑΣ ΘΑΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ''ΥΕ'' ''ΚΥΕ'' ΤΗΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ



Είναι στιγμές που θέλεις να παίξεις μουσική' κιθάρα, φλογέρα, τύμπανο, λύρα ή σουράβλι.





Είναι στιγμές που θέλεις να μάθεις μουσική, για να εκφραστείς και να ακολουθήσεις τον δρόμο των πλανητών, εκεί που ο Πυθαγόρας αποκρυπτογράφησε τις μυστικές νότες, για να δείξει στους ανθρώπους το δρόμο που ενώνει τον άνθρωπο με το Σύμπαν. Είναι στιγμές που θέλεις  να εκφραστείς μα η μουσική είναι μέσα σου πάλλεται, δονείται, αγγίζει τα σωθικά σου, είσαι όλες οι νότες, οι κλίμακες είναι μέσα σου και οι δάσκαλοι οι Ορφικοί, σου δίνουν κουράγιο.
Εσύ είσαι η κιθάρα, εσύ το τύμπανο, εσύ το σουράβλι, εσύ η τεντωμένη  χορδή για το συμπαντικό δοξάρι, που φτάνει μέχρι την Κόμη της Βερενίκης.

                                                                 

Μέσα σου το πεντάγραμμο του Σύμπαντος. Αόρατο και ορατό μα πάντα κάτω από την δυαδικότητα αυτή,  υπογράφει με σεβασμό η κόρη του πολέμαρχου Άρη, η Αρμονία. Αυτή η ιερή αταξία, είναι η ισορροπία των πάντων. Βρόγχοι και παλλόμενα κουάκ, διαστάσεις πέρα από τις κατανοητές, ταξίδι στο παρελθόν και στο μέλλον.



Και, ναι, για να κατανοήσεις αυτή την ακατανόητη αταξία, πρέπει να είσαι Έλληνας και κάθε Έλληνας είναι μουσικός και χορευτής μετά την μάχη του Μινώταυρου στον κυκλικό χορό του Γέρανου, που έστησε ο Θησέας στη Δήλο. Κάθε Έλληνας επιστρέφει στη θάλασσα του άχρονου Σουνίου, για να γκρεμίσει τον παλιό Αιγαία και να εδραιώσει την γενιά του, την γενιά κάθε νικητή Θησέα, που ο λαός θα τον αναδείξει πρώτο των πρώτων


Τί χρειάζεται για να παίξεις μουσική; Το σώμα σου  και η ψυχή σου. Αυτό το ξέρει καλά ο Λουκάς Θάνος. Λιγομίλητος και ασκητικός, δημιουργεί την άυλη σκηνή, για να επικοινωνήσει με τον Αισχύλο. Ναι, αυτόν τον τραγωδό, που η μοίρα θέλησε να γεννηθεί δίπλα στα Ελευσίνα και κάτω από τον στάχυ της Δήμητρας, έναν στάχυ που κρύβει το σπέρμα όλων των αγέννητων.
Ο Αισχύλος είναι ο κατ' εξοχήν συμβολιστής τραγωδός και μαχητής της μάχης του  Μαραθώνα.  Αυτή η μάχη δίνεται συνέχεια, γιατί όταν ο μαχητής είναι ποιητής, τραγωδός και μουσικός που κουβαλάει στις πλάτες του τα όπλα μιάς τεράστιας πολιτισμικής κληρονομιάς, είναι προδιαγεγραμμένη η  ήττα των Περσών και στο μέλλον.  Πού γνώρισε ο Λουκάς τον Αισχύλο; Στους πρόποδες του Υμηττού.



Ανάμεσα στα μονοπάτια του βουνού  διδασκόταν από  την ίδια την Φύση, μέσα από τα σύμβολά της και όπως περπατούσε, συνέλεγε τους ήχους του αέρα, που περνούσε πότε ανάμεσα από τις πευκοβελόνες πότε δίπλα στα θυμάρια και στα φασκόμηλα και άλλες φορές μπλεκόταν στα φτερά των μελισσών, ο Λουκάς μάζευε κομμάτι κομμάτι τον ήχο και τον έκρυβε καλά μέσα του. Τότε ήταν που του  μίλησε ο Ελευσίνιος τραγωδός. Διάλογος και όχι μονόλογος, γιατί ο Αισχύλος είναι ζωντανός και για να τον δεις πρέπει να στήσεις το δικό σου  αρχαίο θέατρο, να στήσεις την κυκλική σκηνή και να κάνεις το σώμα σου μουσική και την ψυχή σου νότα.
                                                                              
                                                                         

Έτσι επικοινώνησε ο Λουκάς και του έδειξε ο Αισχύλος τον δρόμο του Κοκκυτού και του Πυριφλεγέθοντα. Αυτά τα ποτάμια, δεν είναι ποτάμια των νεκρών, είναι τα ποτάμια των ψυχών που μόνο αν ξέρεις την μουσική του Σύμπαντος επικοινωνείς μαζί τους.




Υποχθόνιες νότες που σχίζουν το παραπέτασμα της νύχτας, για να ανέβουν στην επιφάνεια της σκηνής του θεάτρου, να μπουν μέσα στο σώμα σου και εκεί να πάρουν λόγο και μουσική. Και αυτή η λαλιά να ανέβει μέχρι τις ψηλές κορφές των άφθαρτων και απάτητων βουνών.
Ο Λουκάς Θάνος είναι ένας Έλληνας που  έμαθε να χτίζει αρχαία θέατρα, για να επικοινωνεί με τους Ποιητές.

ΑΡΧΑΙΑ ΓΕΦΥΡΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
                                                                     
Και έγινε γέφυρα, σαν την αρχαία γέφυρα της Ελευσίνας, εκεί που οι μύστες τελούσαν τους γεφυρισμούς και επικοινωνούσαν με τους  αγαπημένους, που βρίσκονταν στην αόρατη πλευρά του  χρόνου.
Και εκεί συνάντησε τον Κωστή Παλαμά. Όχι, δεν είναι νεκρός. Και ο Λουκάς γίνεται όργανο και  παίζει μουσική.
Τα λόγια του Άγγελου Σικελιανού : "Ηχήστε οι σάλπιγγες...  Καμπάνες βροντερές, δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα" ...
Όχι, ο Παλαμάς δεν είναι νεκρός παρά μονάχα
"ο άρρητος παλμός της αιωνιότητας αστράφτει αυτήν την ώρα
Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός
την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα"
Ο Λουκάς γίνεται ο ίδιος ένας μουσικός δρόμος,  για να περάσουν οι αγέννητες γενιές των Ελλήνων τους γεφυρισμούς  του μέλλοντος, λίγο πριν  το ζωντανό της Ελευσίνας ιερό.
"Ύε Κύε" η φωνή του. Βροχή και καρποφορία.
Είναι στιγμές που θέλεις να παίξεις μουσική. Δες μέσα σου, γίνε ο αρχιτέκτονας του δικού σου αρχαίου θεάτρου, ακολούθα τα βήματα του Λουκά Θάνου και συνάντησε τους αγαπημένους σου.  Γιατί θα ηχήσουν οι σάλπιγγες οι γοερές, επειδή εσύ βρήκες τον τρόπο να καλέσεις την ελληνική ψυχή την τροπαιοφόρα.

Σωτήρης Μπότας 16/12/2016


                                                                                   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...