Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

ΠΑΣΟΚΙΑ ΒΓΑΛΤΕ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Παναρίτη:Δεν είμαι Ελληνίς είμαι ...Αμερικανίς

18.000 ευρώ ο μισθός της στο ΔΝΤ!!!!

Αντιγράφουμε από το προφίλ του δημοσιογράφου Νίκου Χασαπόπουλου.
Ξέρετε πόσα θα εισπράτει μηνιαίως η Παναρίτη στο ΔΝΤ; 18.000 ευρώ συν έξοδα παράστασης. Να σας θυμίσω ότι:
1. το βιογραφικό της ελέγχεται για την ορθότητά του,
2. προσεληφθη απο την κυβέρνηση του Περού για την αντιμετώπιση της κρίσης με αποτέλεσμα ο περουβιο-γιαπωνεζος πρωθυπουργός Φουτζιμόρι να καταλήξει στη φυλακή για μαζικές δολοφονίες,κατάχρηση εξουσίας και υπεξαίρεση χρήματος (μίζες) και το Περού να βυθιστεί στην ύφεση.
3. Στην Ελλάδα την έφερε η Λούκα Κατσέλη, αλλα γρήγορα την αγκάλιασε ο ΓΑΠ κάνοντας την Επικρατείας, και
4. Αυτοχαρακτηρίζεται ως...θεσμικός οικονομολόγος, αγαπημένη της φράση όταν δήθεν ειναι οργισμένη: "εξήλθα των ρούχων μου" και το σημαντικότερο θεωρεί τον Βαρουφακη...Θεό που της έκανε το ρουσφέτι και την αποκατάστησε επαγγελματικά στο ΔΝΤ.

Μιλώντας στην ιστοσελίδα του Guardian, σε άρθρο που αναφέρεται στην ελληνική κρίση, δηλώνει: «...δεν είμαι Ελληνίδα, είμαι Αμερικανίδα».

Ακόμη, σε επόμενο σημείο αναφέρει πως η Ελλάδα θα πρέπει να καταστεί "λιγότερο Ελληνική".
Στο εν λόγω άρθρο στον Guardian, σχολιάζοντας και παρουσιάζοντας την κα. Έλενα Παναρίτη αναφέρεται: "…Και για έναν Έλληνα πολιτικό που εμπλέκεται στην προώθηση μερικών από τα πιο αιφνίδια, επώδυνα οικονομικά μέτρα στην ιστορία της χώρας, αυτή δεν φαίνεται ιδιαίτερα Ελληνίδα. Όταν παρατηρήσουμε πόσοι υπολογιστές της Apple είναι στο γραφείο της, απαντά: "Αυτό συμβαίνει γιατί δεν είμαι Ελληνίδα (!!!), είμαι Αμερικανίδα"».

Σύμφωνα με το lamiatimes.gr η ομιλία της σε αμερικανική προφορά διανθίζεται με «darn» και «have a nice day". Όταν ρωτήθηκε να περιγράψει το πώς η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει την οικονομία της, η απάντησή της περιστρέφεται γύρω από την αλλαγή θεσμών της και των δομών της - με άλλα λόγια, καθιστώντας την Ελλάδα λιγότερο ελληνική".

ΠΗΓΗ:http://www.epixirimatias.gr/2015/05/18000.html
Διαβάστε Περισσότερα »

Λουόμενοι στα Αστέρια Γλυφάδας για 6.000 χρόνια


Οι κάτοικοι της Γλυφάδας και του Ελληνικού πρέπει να ξέρουν πως στα ίδια χώματα που παίζουν τα παιδιά τους σήμερα, ζούσαν και περπατούσαν κάποιοι άλλοι κατά την 4η και 3η χιλιετία π.Χ., δηλαδή πριν από 6.000 χρόνια.
Γενική άποψη του ακρωτηρίου Αγίου Κοσμά
Γενική άποψη του ακρωτηρίου Αγίου

 Κοσμά
Και ότι στα Αστέρια της Γλυφάδας έκαναν τα μπάνια τους, εγκατεστημένοι μάλιστα σε μόνιμες κατοικίες, άνθρωποι της πρωτοελλαδικής εποχής. Η περιήγηση στα λείψανα που άφησαν πίσω τους αυτοί οι μακρινοί μας πρόγονοι από το Παλαιό Φάληρο ώς τα Αστέρια της Γλυφάδας είναι πλέον δυνατή μετά το πλήθος των ευρημάτων που ήρθαν στο φως με την ευκαιρία διαφόρων έργων τα τελευταία χρόνια.
Με οδηγό τον περιηγητή Παυσανία, ο οποίος περιγράφει το τοπίο που αντίκρισε βγαίνοντας από τον Πειραιά στα μέσα του 2ου μ.Χ. αιώνα., αλλά και τον Στράβωνα, έναν αιώνα νωρίτερα, η αρχαιολόγος Ντίνα Καζά, υπεύθυνη των ανασκαφών αυτής της περιοχής, αναγνώρισε οικίες, δρόμους, ιερά και μνημεία, ανθρώπινες δραστηριότητες, συνήθειες, λατρείες, έθιμα και παραδόσεις.


Νεκροταφείο στο Μετρό Αργυρούπολης

Νεκροταφείο στο Μετρό Αργυρούπολης

Επειτα από 28 χρόνια ανασκαφικής έρευνας με την ΚΣΤ' Εφορεία Αρχαιοτήτων (1983-2011), η κ. Καζά είναι σε θέση να αφηγηθεί τη διαχρονική ιστορία του δυτικού παραλιακού μετώπου της Αττικής, πράγμα που θα κάνει τη Δευτέρα (31/3), 6 μ.μ., στις διαλέξεις των Φίλων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου (Τοσίτσα 1).
Θα ξεναγήσει το κοινό νοερά ξεκινώντας από το Φάληρο, θα ακολουθήσει την πορεία των περιηγητών με ενδιάμεσες στάσεις στις σημαντικότερες αρχαιολογικές και ιστορικές θέσεις και σε εντυπωσιακά ευρήματα, πολλά από τα οποία έχουν διατηρηθεί ορατά, όπως η ίδια επισημαίνει.
Πάντως, εκεί όπου βρίσκονται σήμερα οι δήμοι Παλαιού Φαλήρου, Αλίμου, Ελληνικού-Αργυρούπολης και Γλυφάδας, στην αρχαιότητα είχαν αναπτυχθεί με την ίδια ακριβώς ακολουθία οι αττικοί δήμοι του Φαλήρου, του Αλιμούντος, του Ευωνύμου και της Αιξωνής. Μάρτυρας, ο Στράβωνας που γράφει: «Μετά δε τον Πειραιά, Φαληρείς δήμος εν τη εφεξής παραλία. Είθ' Αλιμούσιοι, Αιξωνείς, Αλαιείς Αιξωνικοί... και κατά τους Αιξωνέας δ' εστίν Υδρούσσα» (Στρ. ΙΧ 398).
Προϊστορικός περίβολος στα Αστέρια Γλυφάδας
Προϊστορικός περίβολος στα Αστέρια Γλυφάδας


Ποιος ήταν όμως ο δήμος του Ευωνύμου που δεν αναφέρεται από τους περιηγητές; «Κατείχε ενδότερη θέση δεξιά και αριστερά της σημερινής λεωφόρου Βουλιαγμένης και περιλαμβάνει ένα μέρος από το σύγχρονο δήμο της Ηλιουπόλεως», σύμφωνα με την κ. Καζά. «Οι αρχαίοι αττικοί δήμοι που διαμορφώθηκαν στα τέλη του 6ου αι. π.Χ. στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων του Κλεισθένη, αποτέλεσαν συνέχεια προγενέστερων εγκαταστάσεων που ανάγονται στα προϊστορικά χρόνια.

Αγγεία από αποθέτη Πρωτοελλαδικού νεκροταφείου στα Αστέρια Γλυφάδας
Αγγεία από αποθέτη Πρωτοελλαδικού νεκροταφείου στα Αστέρια Γλυφάδας
 
Κι αυτό προκύπτει γιατί στην περιοχή του Αλίμου και της Γλυφάδας βρέθηκαν ίχνη κατοίκησης από τα τέλη της 4ης και καθ' όλη τη διάρκεια της 3ης χιλιετίας π.Χ., ενώ πενιχρά στοιχεία αυτών των εποχών δεν λείπουν και από το Ελληνικό». Κάτι που σημαίνει ότι μπορούν να «σκοντάψουν» σε αρχαία όσοι επιθυμούν να αξιοποιήσουν με νέα κτήρια την περιοχή του παλαιού αεροδρομίου.
Πρωτοελλαδικά και μεσοελλαδικά λείψανα έχουν βρεθεί από τον Αγιο Κοσμά, το Κοντοπήγαδο Αλίμου μέχρι και τα Αστέρια της Γλυφάδας, ενώ κατά τα μυκηναϊκά χρόνια από τον 14ο έως τον 12ο αι. π.Χ. κατοικούνταν το Φάληρο, τα Λουτρά Αλίμου, ο Αγιος Κοσμάς και η Αλυκή Γλυφάδας-Βούλας.
Ηταν επίσης σε χρήση η ακτή του φαληρικού λιμένα στο Δέλτα Φαλήρου, ενώ στο Κοντοπήγαδο εκτός από τα οικιστικά συγκροτήματα βρέθηκαν και εργαστήρια κατεργασίας λιναριού, ψαθοπλεκτικής, καλαθοπλεκτικής και παραγωγής κεραμικών. Το ενδιαφέρον είναι ότι το Φάληρο, ο Αγιος Κοσμάς και το Κοντοπήγαδο είχαν αναπτύξει σχέση και εξάρτηση (13ο και 12ο αι. π.Χ.) με την εξουσία των Αθηνών. Η Ακρόπολη φαίνεται πως διαχειριζόταν την παραγωγή και διακίνηση των προϊόντων τους μέσω του φαληρικού λιμένα.
Οστεοδόχος κάλπη από την Αεροπορική Βάση Ελληνικού
Οστεοδόχος κάλπη από την Αεροπορική Βάση Ελληνικού


Τα χρόνια που ακολούθησαν (από τον 8ο-4ο αι. π.Χ.) οι ίδιες περιοχές συνέχισαν να κατοικούνται όπως αποδεικνύουν τα μεγάλα νεκροταφεία που έχουν ανασκαφεί στο Δέλτα Φαλήρου, στον Αλιμο (κτήμα Γερουλάνου, πλατεία Παναγούλη, άλλα οικόπεδα), στην Αργυρούπολη και το Ελληνικό (αμαξοστάσιο του Τραμ, Αεροπορική Βάση, σταθμός του Μετρό Αργυρούπολης, πλατεία Λευκωσίας Αργυρούπολης κ.ά.). Ανεπτυγμένο ήταν και το οδικό δίκτυο. Βασικοί οδικοί άξονες, ήταν η αστική οδός και η παραλιακή που συνέδεαν το άστυ, τον Πειραιά και το Φάληρο με τη μεταλλοφόρο Λαυρεωτική και το Σούνιο.
Στα κλασικά χρόνια ήταν πολύ καλά οργανωμένοι οι δήμοι. Κάθε δήμος διέθετε δικά του ιερά όπως και το δικό του δημοτικό θέατρο. Στον σημερινό Αλιμο η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως το θέατρο του Ευωνύμου και του Αλιμούντος. Το θέατρο της Αιξωνής, όμως, που μαρτυρείται επιγραφικά, δεν έχει ακόμη εντοπιστεί. Οσο για τους ναούς και τα ιερά των τεσσάρων δήμων που μαρτυρούνται φιλολογικά, η κ. Καζά υποστηρίζει ότι «γνωρίζουμε τη θέση του Θεσμοφορίου του Αλιμούντος, ενώ οι ναοί και τα ιερά του Φαλήρου που αναφέρει ο Παυσανίας, όπως και αυτά των άλλων δήμων δεν έχουν εντοπισθεί.
»Η θεμελίωση ενός κτηρίου μικρών διαστάσεων εντός του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου του Αγίου Κοσμά ίσως ανήκει σε μικρό ναό, άγνωστης θεότητας. Το Ακρωτήρι του Αγίου Κοσμά, ως γνωστόν από τα τέλη του 19ου αιώνα έχει ταυτιστεί με την Κωλιάδα των αρχαίων, αν και τελευταία επανεξετάζεται το θέμα της συγκεκριμένης ταύτισης, χωρίς όμως να υπάρχουν ανασκαφικά στοιχεία που θα έλυναν διά παντός το ζήτημα». Αυτό σημαίνει πως οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει τον κορμό. Η συνέχιση της μελέτης θα προσθέσει και τα φύλλα.

ΠΗΓΗ:http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=423048




Κωνσταντίνα Καζά – Παπαγεωργίου   Αρχαιολόγος, επίτιμη προϊσταμένη αρχαιολογικών χώρων Υπουργείου Πολιτισμού 



Στον  περιορισμένο  χρόνο  που  έχω  στη  διάθεσή  μου  και  με  τη  βοήθεια  των  εικόνων  θα  περιέλθουμε  τους  χώρους  των  αρχαίων  μνημείων  που  έχουν  αποκαλυφθεί  γύρω  και  σε  άμεση  επαφή  με  το  πρώην  Αεροδρόμιο  του  Ελληνικού,  καταλήγοντας  στις  εντός  αυτού   αρχαιότητες ( εικ.1). Τα αρχαία που θα παρουσιαστούν αποδίδονται, βάσει επιγραφών που  βρέθηκαν, στους τρεις αττικούς δήμους, του Αλιμούντος, του Ευωνύμου και της Αιξωνής, οι  οποίοι  διαμορφώθηκαν  από  τον  Κλεισθένη  περί  το  506  π.  Χ.  και  συμμετείχαν  στην  Αθηναϊκή Βουλή των 500,ο Αλιμούς με 3 βουλευτές, το Ευώνυμον με 10 και η Αιξωνή με 8. Με βεβαιότητα δε, τοποθετούνται από τους μελετητές στην περιοχή των τριών σύγχρονων  δήμων Αλίμου, Αργυρούπολης – Ελληνικού και Γλυφάδας. Οι τρεις αρχαίοι δήμοι, όπως και  οι σημερινοί, διέθεταν από κοινού το βασικό οδικό τους δίκτυο και ξεχωριστά ο κάθε δήμος  το δευτερεύον, που οδηγούσε στα ιερά του, στο θέατρο, στη θάλασσα και στο βουνό, αλλά  και  στα  αγροκτήματα,  όπου  οι  δημότες  ανέπτυσσαν  τις  ανάλογες  με  κάθε  προορισμό  δραστηριότητες. Ευχής  έργο  θα  ήταν  η  μέσω  των  εικόνων  επιχειρούμενη  διαδρομή  να  υλοποιηθεί  κάποια  στιγμή και επί του εδάφους, με την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, μέσω ενός ή δύο  ή  και  περισσότερων  πραγματικών  αρχαιολογικών  περιπάτων,  που  ο  οποιοσδήποτε  θα  μπορούσε στο μέλλον να κάνει, είτε πεζή είτε με κάποιο από τα σύγχρονα, ήπιας κίνησης, οχήματα.  Άλλωστε,  από  παλιά  οι  εκάστοτε  αρμόδιοι  για  το  χώρο  έχουν  ενστερνιστεί την  πρόταση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, υπάρχει σχετική αλληλογραφία, για τη δημιουργία  Αρχαιολογικού Μουσείου στο Ελληνικό, το οποίο θα στεγάσει τις αρχαιότητες της Δυτικής  παραλίας.  Σημειώνεται  ότι  ήδη  από  το  2003  στο  χώρο  του  δυτικού  Αεροδρομίου  λειτουργούν  αποθήκες  –  εργαστήρια  της  αρμόδιας  ΚΣΤ΄  Εφορείας  Αρχαιοτήτων,  κυρίως  κεραμικών  ευρημάτων,  τα  οποία  μετά  τη  συντήρηση  μεταφέρονται  στις  αποθήκες  του  Αρχαιολογικού  Μουσείου  του  Πειραιά.  Θα  ήταν  επομένως  δυνατόν  και  χρήσιμο  σε  ένα  πυρήνα  πολιτισμού  στο  πρώην  Αεροδρόμιο  να  δημιουργηθεί  ένα  θεματικό Μουσείο  που  θα στέγαζε τα ευρήματα της περιοχής και θα πρόβαλε επί παραδείγματι και την εξέλιξη της  τοπικής αυτοδιοίκησης από την αρχαιότητα έως και σήμερα. Παράλληλα, οι αρχαιολογικοί  περίπατοι θα υποστήριζαν ουσιαστικά το ρόλο του, ενδεχομένως με την πραγματοποίηση  εκπαιδευτικών  προγραμμάτων  ποικίλου  περιεχομένου  για  κάθε  ηλικία  και  κοινωνική  ομάδα. Ας προχωρήσουμε ωστόσο στην περιήγηση. 1.Ξεκινάμε από τον κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο του Αγίου Κοσμά (εικ.2), όπου το 1929, 1930  και  1951  ανασκάφηκε  από  τον  Γεώργιο  Μυλωνά  ΠΕ  εγκατάσταση  με  οικισμό  και  νεκροταφεία της 3ης χιλιετίας π. Χ., καθώς και μυκηναϊκός οικισμός στον ίδιο χώρο. Από τον  αρχαιολογικό  χώρο  ένα  αντιπροσωπευτικό  μόνο  τμήμα  του  είναι  ορατό,  το    οποίο  καταφέραμε να συντηρήσουμε το 2009 – 2011 με δαπάνη του επιχειρηματία, οπότε δόθηκε  στα  αρχαία  κάποια  παράταση  «ζωής»  για  μερικά  ακόμη  χρόνια (εικ.3).Στο  ακρωτήρι  που  έχει  ταυτιστεί  με  την  Κωλιάδα  Άκρα  των  αρχαίων,  ας  μη  ξεχνάμε  και  τον  κηρυγμένο  γραφικό ναϊσκο των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, με τοιχογραφίες του 17ου και  του19ου αι. μ. Χ.(εικ. 4) 2.Προχωρώντας βορειότερα, μπαίνουμε  στον εκπληκτικό χώρο του Ε.Α.Κ. Ν., όπου το 2003 στο  πλαίσιο  των  Ολυμπιακών  Έργων  φέραμε  στο  φως  το  τμήμα  αρχαίου  δρόμου  που  φαίνεται  ότι  έρχεται  από  την  πλευρά  του  Αεροδρομίου  και  καταλήγει  στο  ισχυρά  θεμελιωμένο  οικοδόμημα,  μάλλον  μικρό  ναό,  για  την  ταυτότητα  του  οποίου  όμως  δεν  διαθέτουμε ακόμη αρκετά στοιχεία(εικ.5). 3.Ακολουθώντας  την  ακτή  βορειότερα,  φτάνουμε  στη  θέση  Λουτρά  Αλίμου,  εκεί  που  υπογειοποιήθηκε  η λεωφόρος. Αλίμου  για  να  βγει  στην Παραλιακή.  Βρισκόμαστε  δηλαδή  έναντι  του  βόρειου  μυχού  του  Αγίου  Κοσμά,  όπου  επίσης  στο  πλαίσιο  των  Ολυμπιακών  Έργων αποκαλύφθηκε ένας μυκηναϊκός θαλαμωτός τάφος (εικ. 6) κάτω από ένα γερμανικό  πολυβολείο,  με  εξαιρετικά  ευρήματα(  εικ. 7).  Ο  τάφος  έχει  συνδεθεί  με  τον  αντίστοιχο  οικισμό του Αγίου Κοσμά. 4.Τώρα περιτρέχουμε το Αεροδρόμιο κατά μήκος της βόρειας πλευράς του και σταματάμε  στο λόφο της Αγίας Άννας ή Κοινωνικής Δικαιοσύνης , όπου το 1929 είχε αποκαλυφθεί το  Θεσμοφόριο  του  Αλιμούντος  και  η  ομώνυμη  Βασιλική.  Σήμερα  τα  μνημεία  αυτά  δεν  φαίνονται γιατί και αυτός ο λόφος χρησιμοποιήθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα (εικ. 8).  Στους  πρόποδες  όμως  του  λόφου  έχουν  αποκαλυφθεί  και  σώζονται  στις  πυλοτές  των  σύγχρονων οικοδομών πολλά αρχαία κατάλοιπα, οικιστικά, ταφικά και οδικά ( εικ. 9 , 10). Εκείνα  που  δυστυχώς  δεν  σώθηκαν  στον  τόπο  τους  είναι  τα  κατάλοιπα  του  αρχαίου  θεάτρου  του  Αλιμούντος  (εικ. 11, 12),  οι  θρόνοι  της  Προεδρίας  του  οποίου  έχουν  μεταφερθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πειραιά   5.Στο  ίδιο  περίπου  ύψος  και  συγκεκριμένα  στο  πίσω  μέρος  του  υπερκαταστήματος  Carrefour,όπου  διέρχεται  το  ρέμα  των  Τραχώνων,  το  1999  στο  πλαίσιο  των  εργασιών  εκτροπής  της αρχικής κοίτης,  βρέθηκαν  παραποτάμιες  εγκαταστάσεις  με αναλημματικούς  τοίχους (εικ.13) που συγκρατούσαν τα πρανή της κοίτης από την πλευρά του Αεροδρομίου. Βρέθηκε επίσης και ένα αρχαίο πηγάδι που ήταν σε χρήση μέχρι και το τέλος της δεκαετίας  του  1980.  Εκατό  μέτρα  δυτικότερα  σε  ιδιωτικό  οικόπεδο  αποκαλύφθηκαν  εργαστηριακές  εγκαταστάσεις και η απόληξη αρχαίου δρόμου που φαίνεται ότι στην αρχαιότητα, μάλλον  μέσω  ξύλινης  γέφυρας,  περνούσε  απέναντι  στο  ρέμα  και  συνεχιζόταν  στο  χώρο  του  Αεροδρομίου. 6. Γυρίζουμε τώρα δεξιά από το ρέμα, στην ανατολική πλέον πλευρά του Αεροδρομίου και  βρισκόμαστε  στο  αμαξοστάσιο  του Τραμ. Οι  ανασκαφές  που  πραγματοποιήθηκαν  εδώ  το  2002  ‐  2003  ίσως  ανέδειξαν  ένα  από  τα  σημαντικότερα  ευρήματα  των  τελευταίων  δεκαετιών (εικ. 14). Στη γωνία του αγροκτήματος μιας πλούσιας οικογένειας Ευωνυμέων με  σπίτια,  πηγάδια  και  κήπους,  κάποιο  μέλος  της,  προς  επίδειξη  του  πλούτου  που  κατείχε, ίδρυσε  ένα  επιβλητικό  ταφικό  μνημείο. Το  μνημείο έφερε  πλούσιο  γλυπτό  διάκοσμο,  τον  οποίο  εμείς  βρήκαμε  μπροστά  στην  πρόσοψη,  ελαφρά  παρασυρμένο  από  κάποια  πλημμύρα μετά τα μέσα του 4ου αι. π. Χ. (εικ. 15) Παρόμοιο εύρημα είχε να έρθει στο φως  εκατό περίπου χρόνια πριν, από τις ανασκαφές του Κεραμεικού των Αθηνών. Στο δε κτήριο, το  παλιό  depot  της  Ολυμπιακής,  όπου  σήμερα  στεγάζονται  τα  γραφεία  της  ΤΡΑΜ, αποκαλύφθηκε  εκτεταμένο  νεκροταφείο  με  πλούσια  κεραμικά  κυρίως  κτερίσματα  που  χρονολογούνται  από  τα  τέλη  του  8ου  αι.  έως  τον  4ο   αι.  π.  Χ.  Το  νεκροταφείο  αυτό
διατηρήθηκε σε κατάχωση, ενώ ο ταφικός περίβολος και άλλα κατάλοιπα πέριξ αυτού είναι  ορατά, αναμένοντας την προστασία και ανάδειξή τους. 7.Στην ίδια περίπου ευθεία με το αμαξοστάσιο, βρίσκεται η 127 Π.Υ., στο ανατολικό άκρο  της  οποίας  κατασκευάστηκε  ο  σταθμός  του  ΜΕΤΡΟ  «Αργυρούπολη»  με  πρόσοψη  στη  λεωφόρο Βουλιαγμένης. Στη θέση αυτή σποραδικά από τη δεκαετία του 1960, του 1980 και  του 1990 ανασκάπτονταν τάφοι (εικ. 16) που ανήκουν σε νεκροταφείο των Ευωνυμέων, ένα  μεγάλο  τμήμα  του  οποίου  αποκαλύφθηκε  στο  πλαίσιο  των  εργασιών  κατασκευής  του  σταθμού (εικ. 17). Ενδεικτικό  τμήμα  του νεκροταφείου κατόπιν διαμόρφωσης διατηρείται  ορατό, ενώ το υπόλοιπο καταχώθηκε. 8.  Απέναντι,  στην  ανατολική  έξοδο  του  σταθμού  αποκαλύφθηκε  τμήμα  της  αστικής  οδού  (εικ. 18),  του  δρόμου  που  συνέδεε  το  άστυ  με  τους  νότιους  δήμους  και  έφτανε  μέχρι  το  Σούνιο. Η οδός αυτή είχε εντοπιστεί και παλιότερα το 1999 – 2000 στα έργα του φυσικού  Αερίου  επί  της  πλατείας  Λευκωσίας,  όπου  βρέθηκαν  δύο εφαπτόμενοι  ταφικοί  περίβολοι  του 4ου αι. π. Χ., κατεστραμμένοι και αυτοί από πλημμύρα, όπως και ο περίβολος του Τραμ  (εικ. 19). 9. Τώρα μπαίνουμε στο ίδιο το Αεροδρόμιο, από ανατολικά. Στα όριά του με την Ελληνική  Αεροπορική Βάση, διασώζεται ακόμα ο λόφος Χασάνι, στο περιβάλλον του οποίου έχουμε  από παλιά εντοπίσει αρχαία ίχνη και κατάλοιπα των Προϊστορικών και Ιστορικών χρόνων. Οι  αρχαιότητες  στο  Χασάνι  διατηρούνται  αλώβητες,  επειδή  εκεί  μεταφέρονταν  επί  σειρά  πολλών  ετών  μπάζα,  που  κάλυψαν  την  επιφάνεια  του  λόφου,  προστατεύοντας  και  τις  εγκείμενες αρχαιότητες. 10.  Το  πιο  σημαντικό  μνημείο  του  Αεροδρομίου  βέβαια,  είναι  ο  επιβλητικός  ταφικός  περίβολος του Ελληνικού (εικ. 20), ορατός ανά τους αιώνες, ο οποίος το 1960 μεταφέρθηκε  στο τότε Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων, στο χώρο δηλαδή που σήμερα στεγάζεται η Υ.Π.Α., επειδή εμπόδιζε στην επέκταση του  Αεροδρομίου προς τα ανατολικά. Από το μνημείο του  Ελληνικού έχει πάρει το όνομά της η περιοχή αν και οι ενδείξεις τείνουν στην απόδοσή του  στο  δήμο  της Αιξωνής. Επειδή  το  μνημείο  ήταν  ορατό,  οι  τάφοι  του είχαν  συληθεί και  τα  γλυπτά  του  είχαν  κλαπεί,  άγνωστο  πότε.  Τα  λίγα  στοιχεία  που  προέκυψαν  κατά  την  ανασκαφή του από τον Βασίλειο Πετράκο το ανάγουν στα μέσα του 4ου αι. π. Χ.   11.  Και  φτάνουμε  στην  τελευταία  μας  στάση,  κοντά  στο  Ολυμπιακό  γήπεδο  του Hockey. Εδώ,  πάλι  στο  πλαίσιο  των  Ολυμπιακών  Έργων  εντοπίστηκε  αρχαίο  λατομείο,  ένα  μόνο  τμήμα  του  οποίου  μας  δόθηκε  η  ευκαιρία  να  ερευνήσουμε.  Παρά  το  ότι  ένα  λατομείο  συνήθως δεν έχει σπουδαία κινητά ευρήματα, αλλά βεβαίως εκτιμάται δεόντως ως τεχνικό  έργο της αρχαιότητας, το συγκεκριμένο του Ελληνικού μας έκρυβε μεγάλες εκπλήξεις. Ένας  θησαυρός  57  χάλκινων  νομισμάτων  Σαλαμίνος  και  ελευσίνιας  σειράς  (εικ. 21),  ήταν  κρυμμένος  σε  μια  σχισμή  του  βράχου,  ενώ  πλήθος  από  σπασμένα  αγγεία  είχε  χρησιμοποιηθεί  για  την  αποκατάσταση  του  περιβάλλοντος  που  είχε  διαταράξει  το  λατομείο. Στα αγγεία συμπεριλαμβάνονταν και μεγάλος αριθμός εμπορικών αμφορέων από  όλο  τον  τότε  κόσμο,  όπως  τη  Χίο,  την  Κω,  τη  Μένδη,  τη  Ρόδο,  την  Κόρινθο  και  αλλού, άχρηστο υλικό που χωρίς αμφιβολία δεν μπορεί παρά να είχε μαζευτεί από κάποιο κοντινό  επίνειο,που  βάσει  υποθαλάσσιων  καταλοίπων  που  έχουν  εντοπιστεί,  τοποθετείται  στον
όρμο πριν το Ακρωτήρι του Αγίου Κοσμά.
Όλα  τα  παραπάνω  έχουν  αποκαλυφθεί,  όπως  αναφέρθηκε  στην  αρχή,  κυρίως  στο  άμεσο  περιβάλλον  του  Αεροδρομίου,  επειδή  στο  χώρο  που  αυτό  καταλαμβάνει,  για  ευνόητους  λόγους  δεν  έχουν  γίνει  ανασκαφές,  παρά  οι  ελάχιστες  που  αναφέρθηκαν.  Κατά  συνέπεια  είναι μεν βέβαιο ότι υπάρχουν στο εν λόγω χώρο και άλλα αρχαία, δεν ξέρουμε όμως ούτε  την έκτασή τους, ούτε την κατάσταση διατήρησής τους , αλλά ούτε και το είδος τους. Ας  σταθούμε  επομένως  στα  αρχαία  που  ήδη  έχουν  έρθει  στο φως,  αποδίδοντας  σε  αυτά  την προσοχή που τους αρμόζει, επειδή: Είναι  οι  αδιάψευστοι  μάρτυρες  του  παρελθόντος  που  αποδεικνύουν την  ιστορία  και  τον  πολιτισμό του τόπου. Τροφοδοτούν  τη  μνήμη,  τη  διατηρούν  και  την  παραδίδουν  στις  επερχόμενες  γενιές,  όταν  προστατεύονται και αναδεικνύονται. Διδάσκουν  επομένως ιστορία,  καλλιεργούν  αισθητική  και  σεβασμό  στο  περιβάλλον,  αλλά  παράλληλα  μπορούν  να  συμβάλλουν  στην  οικονομική  ανάπτυξη  του  τόπου  με  τις  ξεναγήσεις εγχώριου πληθυσμού και αλλοδαπών επισκεπτών. Είναι  καιρός  να  μιμηθούμε  το  παράδειγμα  άλλων  χωρών  που  αξιοποιούν  ο,τιδήποτε  θεωρείται  κληρονομιά  και  παράδοση.  Είναι  καιρός  και  εμείς  ως  Νεοέλληνες,  να  συνδεθούμε με το παρελθόν όχι στείρα, αλλά με σύγχρονο και ελκυστικό τρόπο για όλους  και τη νέα γενιά ειδικότερα, που θα είναι και προσοδοφόρος για την τοπική και όχι μόνο  κοινωνία της Αττικής.
Κατά  συνέπεια  κάθε  αξιοποίηση,  όπως  λεγόταν  παλιότερα,  ή  επενδυτική  δραστηριότητα   όπως λέγεται τώρα, στο χώρο του Ελληνικού, πρέπει να συμπεριλάβει και την πολιτισμική
του αξιοποίηση \ επένδυση.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ 2013

ΠΗΓΗ:file:///C:/Users/User/Downloads/Konstantina%20Kaza%2020Apr13.pdf
Διαβάστε Περισσότερα »

ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΜΗ ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ: ΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ (του Έρβιν Λάσζλο)















Ervin LaszloΤο Πείραμα EPRΤο Πείραμα EPR –το πρώτο από τα επαναστατικά πειράματα που έδειξε η μη τοπικότητα της μικροσφαίρας της φυσικής πραγματικότητας-διατυπώθηκε από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και τους συνεργάτες του Μπόρις
Ποντόλσκι και Νέιθαν Ρόζεν το 1935.
Σε αυτό το «πείραμα σκέψης» (που ονομάστηκε έτσι επειδή εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να επαληθευτεί εμπειρικά) παίρνουμε δυο σωματίδια που βρίσκονται στη λεγόμενη μονήρη κατάσταση, στην οποία τα σπιν τους αντισταθμίζουν το ένα το άλλο δίνοντας μηδενικό συνολικό σπιν. Επιτρέπουμε στα σωματίδια να χωριστούν και να ταξιδέψουν μια πεπερασμένη απόσταση. Αν μπορούσαμε στην συνέχεια να μετρήσουμε τα σπιν και των δυο σωματιδίων, θα γνωρίζαμε την κατάστασή τους ταυτόχρονα.
Ο Αϊνστάιν πίστευε ότι αυτό θα έδειχνε πως ο παράξενος περιορισμός που επιβάλλεται στις μετρήσεις από την αρχή της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ (Heisenberg) τελικά δεν ισχύει.




Η θεωρία στην οποία βασίζεται δεν παρέχει μια πλήρη περιγραφή της φυσικής πραγματικότητας.
Όταν επινοήθηκαν πειραματικές συσκευές αρκετά εξελιγμένες για να ελέγξουν αν ο Αϊνστάιν είχε δίκιο, αποδείχτηκε ότι δεν συμβαίνει αυτό ακριβώς που αναμενόταν. Ας υποθέσουμε ότι μετρούμε το σπιν του ενός σωματιδίου-του σωματιδίου Α- κατά μήκος κάποιας κατεύθυνσης, ας πούμε κατά τον άξονα z (οι επιτρεπόμενες καταστάσεις σπιν είναι προς τα «πάνω» ή προς τα «κάτω» κατά τους άξονες χ, ψ και z). Ας πούμε ότι η μέτρηση δείχνει πως το σπιν είναι στην κατεύθυνση «πάνω». Επειδή τα σπιν των σωματιδίων πρέπει να αντισταθμίζουν το ένα το άλλο, το σπιν του σωματιδίου Β πρέπει να είναι «κάτω». Όμως τα σωματίδια απέχουν μεταξύ τους και αυτή η προϋπόθεση δεν θα έπρεπε να ισχύει. Ισχύει όμως. Κάθε μέτρηση του ενός σωματιδίου δίνει ένα συμπληρωματικό αποτέλεσμα στη μέτρηση του άλλου. Φαίνεται ότι η μέτρηση του σωματιδίου Α έχει ακαριαία επίδραση πάνω στο Β, κάνοντας την κυματοσυνάρτηση του σπιν του να καταρρεύσει στη συμπληρωματική κατάσταση. Η μέτρηση του Α δεν αποκαλύπτει απλώς μια ήδη εδραιωμένη κατάσταση στο Β: στην πραγματικότητα παράγει αυτή την κατάσταση.
Μια ακαριαία επίδραση μεταδίδεται από το Α στο Β, μεταφέροντας ακριβείς πληροφορίες για αυτό που μετράται. Το Β «γνωρίζει» πότε μετράται το Α, για ποια παράμετρο και με ποιο αποτέλεσμα, αφού περνά κι αυτό στη δική του αντίστοιχη κατάσταση. Μια μη τοπική σύνδεση συνδέει το Α και το Β, παρ’ όλη την απόσταση που τα χωρίζει.

Alain Aspect στο Τελ Αβίβ University.jpg
Alain Aspect
                 Γεννημένος 15, Ιουνίου του 1947
Γάλλος φυσικός με πειραματική εργασία στην κβαντική διεμπλοκή .
Πειράματα που έγιναν στη δεκαετία του 1980 από τον (Alain Aspect) και τους συνεργάτες του, και επαναλήφθηκαν από τον Νίκολας Γκίζιν (Nicolas Gisin) το 1997, δείχνουν ότι η ταχύτητα με την οποία μεταδίδεται το φαινόμενο είναι ασύλληπτη. Στα πειράματα του Ασπέ η επικοινωνία ανάμεσα σε σωματίδια που απέχουν δώδεκα μέτρα εκτιμήθηκε ότι χρειάστηκε λιγότερο από ένα δισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου, δηλαδή ήταν γύρω στις είκοσι φορές μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός στον άδειο χώρο, και στο πείραμα του Γκίζιν σωματίδια που απείχαν δέκα χιλιόμετρα εμφανίστηκαν να επικοινωνούν 20.000 φορές ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός, το υποτιθέμενο απαραβίαστο όριο ταχύτητας της θεωρίας της σχετικότητας. Τα πειράματα δείχνουν επίσης ότι η σύνδεση ανάμεσα στα σωματίδια δεν μεταδίδεται με συμβατικά μέσα διαμέσου της συσκευής μέτρησης, αλλά είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό των ίδιων των σωματιδίων. Τα σωματίδια είναι «διαπλεγμένα» μεταξύ τους: η συσχέτισή τους δεν είναι ευαίσθητη ούτε στην απόσταση ούτε στη διαφορά χρόνου.
Μεταγενέστερα πειράματα περιλάμβαναν περισσότερα σωματίδια σε όλο και μεγαλύτερες αποστάσεις μεταξύ τους, χωρίς να αλλάξουν αυτά τα απρόσμενα αποτελέσματα. Φαίνεται ότι η απόσταση δεν χωρίζει τα σωματίδια μεταξύ τους-αλλιώς η μέτρηση του ενός δεν θα προκαλούσε αλλαγή στο άλλο. Δεν είναι καν απαραίτητο να έχουν αρχικά τα σωματίδια την ίδια κβαντική κατάσταση. Πειράματα έδειξαν ότι δυο οποιαδήποτε σωματίδια (ανεξάρτητα αν είναι ηλεκτρόνια, νετρόνια ή φωτόνια), που προέρχονται από διαφορετικά σημεία του χώρου και του χρόνου, αν ενωθούν μια φορά μέσα στο ίδιο σύστημα συντεταγμένων, αυτό είναι αρκετό για να συνεχίσουν να ενεργούν ως μέρη του ίδιου κβαντικού συστήματος ακόμη και αφού διαχωριστούν.                    


Τα Πειράματα Τηλεμεταφοράς

Πρόσφατα πειράματα δείχνουν ότι μια μορφή μη τοπικής σύνδεσης που είναι γνωστή ως «τηλεμεταφορά» υπάρχει όχι μόνο ανάμεσα σε μεμονωμένα σωματίδια, αλλά ακόμη και ανάμεσα σε ολόκληρα άτομα. Η τελεμεταφορά αποδείχτηκε πειραματικά το 1997 για την κβαντική κατάσταση φωτονίων σε δέσμες φωτός και για την κατάσταση των μαγνητικών πεδίων που παράγονται από νέφη ατόμων.
Την άνοιξη του 2004 πειράματα-ορόσημα από δυο ομάδες φυσικών, μία στο Εθνικό Ινστιτούτο Μέτρων και Σταθμών στο Κολοράντο και μία στο Πανεπιστήμιο του Ίνσμπουργκ στην Αυστρία, έδειξαν ότι η κβαντική κατάσταση ολόκληρων ατόμων μπορεί να τηλεμεταφερθεί με τη μεταφορά κβαντικών bits («qubits») που ορίζουν τα άτομα.



Στο πείραμα του Κολοράντο, με επικεφαλής τον Μ. Ντ. Μπάρετ (M.D. Barret), τηλεμεταφέρθηκε με επιτυχία η βασική κατάσταση ιόντων βηρυλλίου, και στο πείραμα του Ίνσμπρουκ, με επικεφαλής τον Μ. Ριμπ (M. Riebe), τηλεμεταφέρθηκαν οι βασικές και μετασταθερές καταστάσεις μαγνητικά παγιδευμένων ιόντων ασβεστίου. Οι φυσικοί πέτυχαν μια τηλεμεταφορά με εξαιρετικά υψηλή πιστότητα-78% από την ομάδα του Κολοράντο και 75% από την ομάδα του Ίνσμπουργκ-χρησιμοποιώντας διαφορετικές τεχνικές αλλά ακολουθώντας το ίδιο βασικό πρωτόκολλο.
Πρώτα, δυο φορτισμένα άτομα (ιόντα), που ονομάζονται Α και Β, «διαπλέκονται», δημιουργώντας την ακαριαία σύνδεση που παρατηρείται και στο πείραμα EPR. Κατόπιν, κωδικοποιείται μέσα σε ένα τρίτο άτομο, που ονομάζεται Ρ, η σύμφωνη υπερτιθέμενη κβαντική κατάσταση που θα τηλεμεταφερθεί. Κατόπιν μετράται το Α, ένα από τα διαπλεγμένα όντα, και το άτομο Ρ. Σε αυτό το σημείο η εσωτερική κβαντική κατάσταση του Β μετασχηματίζεται, και παίρνει ακριβώς την κατάσταση που είχε κωδικοποιηθεί μέσα στο Ρ!. Δηλαδή, η κβαντική κατάσταση του Ρ «τηλεμεταφέρεται» στο Β.
Αν και τα πειράματα απαιτούν πολύπλοκες διεργασίες, η φυσική διαδικασία που επιδεικνύουν είναι σχετικά απλή. Όταν το Α και το Ρ μετρηθούν μαζί, η προϋπάρχουσα μη τοπική σύνδεση ανάμεσα στο Α και το Β δημιουργεί μια μη τοπική μεταφορά κατάστασης από το Ρ στο Β.
Στο πείραμα EPR, το ένα από τα δυο διαπλεγμένα σωματίδια «πληροφορεί διαμορφωτικά» ή «δια-πληροφορεί» το άλλο για τη μετρηθείσα κατάστασή του.  Παρόμοια, στα πειράματα τηλεμεταφοράς, η μέτρηση του ενός από τα δυο διαπλεγμένα ιόντα μαζί με ένα τρίτο τον κωδικοποιεί στην κατάσταση του τρίτου ιόντος στο δεύτερο δίδυμο ιόν. Επειδή η διαδικασία καταστρέφει την υπερτιθέμενη κβαντική κατάσταση του Α και την αναδημιουργεί στο Ρ, θυμίζει την ιδέα της «τηλεμεταφοράς» ενός αντικειμένου από ένα σημείο σε ένα άλλο, η οποία απαντάται στην επιστημονική φαντασία.
Τα πιο εξελιγμένα πειράματα τηλεμεταφοράς ανοίγουν τεράστιους ορίζοντες. Σε λίγο οι φυσικοί θα βρουν τρόπους για να τηλεμεταφέρουν qubits όχι μόνο από ένα άτομο σε ένα άλλο, αλλά ανάμεσα σε ένα μεγάλο αριθμό σωματιδίων ταυτόχρονα. Αυτό θα οδηγήσει σε διάφορες τεχνολογικές καινοτομίες, ανάμεσα τους και μια νέα γενιά ταχύτατων κβαντικών υπολογιστών. Αν διανεμηθεί ένας μεγάλος αριθμός διαπλεγμένων σωματιδίων σε όλη τη δομή ενός υπολογιστή, η «κβαντική τηλεμεταφορά» μπορεί να δημιουργήσει μια ακαριαία μεταφορά πληροφοριών ανάμεσα τους χωρίς να χρειάζεται να συνδέονται τα σωματίδια μεταξύ τους ή ακόμη και να είναι το ένα δίπλα στο άλλο.
Απόσπασμα απο το βιβλίο "Η νεα επιστήμη και το ακασικό πεδίο του Ervin Laszlo", Εκδόσεις Αρχέτυπο, σελ. 33




Ο Δρ. Ervin Laszlo (Ουγγαρία, 1932) είναι ένας πραγματικός αναγεννησιακός άνθρωπος του καιρού μας. Φιλόσοφος, επιστήμονας, θεωρητικός και διακεκριμένος πιανίστας, ο Δρ. Laszlo προτάθηκε ήδη δύο φορές για το Νόμπελ Ειρήνης. Έχει εκδώσει 75 βιβλία, τα οποία έχουν μεταφραστεί σε 21 γλώσσες και είναι επίτιμος διδάκτορας των πανεπιστημίων Σορβόνης, Πρίνστον και Γέηλ. Μετά την εμπειρία του με το General Evolutionary Research Group, το μυστικό οργανισμό που ένωνε επιστήμονες από τις δύο πλευρές του Ψυχρού Πολέμου, ίδρυσε το Club of Budapest: ένα διεθνές think tank το οποίο ενώνει τις μεγαλύτερες διάνοιες της εποχής μας στην αναζήτηση λύσεων για το μέλλον της ανθρωπότητας. Παράλληλα με τις άλλες του δραστηριότητες ο Δρ. Laszlo εκδίδει το διεθνές World Futures The Journal of General Evolution, είναι πρύτανης του νεοϊδρυθέντος GlobalShift University και επικεφαλής της κυβερνητικής εκστρατείας για το φαινόμενο του θερμοκηπίου στη χώρα του.

ΠΗΓΗ:http://www.solon.org.gr/index.php/epistimes-anthropou/111-2008-07-15-18-39-07/4160-ta-epanastatika-peiramata-laszlo.html
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Ανθρωπόκαινος εποχή: Σε ζώνη κινδύνου η Γη μετά το 1945



Οι ανθρώπινες δραστηριότητες ωθούν πλέον τον πλανήτη μας σε μια «ζώνη κινδύνου», παραβαίνοντας πολλά από τα περιβαλλοντικά όρια ασφαλείας, προειδοποιεί μια νέα επιστημονική μελέτη από 18 κορυφαίους επιστήμονες.

Παράλληλα, μια άλλη ομάδα επιστημόνων, μετά από έντονο διάλογο επί του θέματος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γη εισήλθε σε μια νέα γεωλογική εποχή, την Ανθρωπόκαινο, μετά το 1945 και την πρώτη χρήση της ατομικής βόμβας. Το κοινό μήνυμα των επιστημόνων είναι ότι ο άνθρωπος μπορεί πλέον να διαμορφώνει τον πλανήτη μας κατά τα «γούστα» του (ή τα «βίτσια» του) - και αυτό εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους.

Η πρώτη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο κορυφαίο περιοδικό Science, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, επισημαίνει ότι σε τέσσερα «μέτωπα» (κλιματική αλλαγή, απώλεια βιοποικιλότητας, αλλαγές στη χρήση γης και αλλαγές στους βιογεωχημικούς κύκλους κυρίως λόγω των πολλών λιπασμάτων), οι ανθρώπινες παρεμβάσεις και επεμβάσεις έχουν αλλάξει καθοριστικά τον τρόπο που λειτουργεί η Γη.

Αυτές οι αλλαγές δρουν αποσταθεροποιητικά για τις πολύπλοκες σχέσεις αλληλεπίδρασης μεταξύ ανθρώπων, ζώων, ωκεανών, ξηράς και ατμόσφαιρας. Η υπέρβαση των ορίων ασφαλείας κάνει τον πλανήτη μας λιγότερο φιλόξενο για ζωή, επιδεινώνει τη φτώχεια και χειροτερεύει γενικότερα την ποιότητα ζωής, όπως τονίζουν οι επιστήμονες.

«Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης όλου του πλανήτη», δήλωσε ένας από τους ερευνητές, ο καθηγητής περιβαλλοντικής επιστήμης του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης Γιόχαν Ρόκστρομ.

Μια νότα αισιοδοξίας στη νέα μελέτη είναι η διαπίστωση ότι η ανθρωπότητα δεν έχει ακόμη περάσει τα όρια ασφαλείας σε πέντε άλλα ζωτικά «μέτωπα» (καταστροφή όζοντος, οξίνιση ωκεανών, χρήση γλυκού νερού, αέριοι σωματιδιακοί ρύποι και χημική ρύπανση). Όσα περισσότερα όρια ασφαλείας καταπατούνται, τόσο αυξάνει η αβεβαιότητα για την τύχη του πλανήτη.

Από όλα αυτά τα «σύνορα» που ήδη έχει διασχίσει η ανθρωπότητα, οι επιστήμονες κρίνουν ως πιο σοβαρή την κλιματική αλλαγή. «Βρισκόμαστε στο σημείο που μπορεί να δούμε απότομες και μη αναστρέψιμες αλλαγές στο κλίμα», προειδοποίησε ο Ρόκστρομ.

Αν και οι τιμές των τροφίμων και των πρώτων υλών πέφτουν εσχάτως, οι επιστήμονες τονίζουν ότι δεν δικαιολογείται κανένας εφησυχασμός για το μέλλον. «Επειδή δεν βλέπουμε την καταστροφή σήμερα, δεν σημαίνει πως δεν υποβάλουμε την ανθρωπότητα σε μια διαδικασία που μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες στον επόμενο αιώνα», δήλωσε ο σουηδός επιστήμονας.

Ανθρωπόκαινος

Η έναρξη της ατομικής εποχής στα μέσα της δεκαετίας του 1950 όχι μόνο τερμάτισε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά σηματοδότησε την έναρξη της λεγόμενης «Μεγάλης Επιτάχυνσης», όσον αφορά στις συνέπειες της ανθρώπινης δραστηριότητας στη Γη. Έτσι, δικαιολογείται να αποτελέσει το ορόσημο που εγκαινίασε μια νέα γεωλογική εποχή, την Ανθρωπόκαινο
(όρο που πρότεινε πριν 15 χρόνια ο νομπελίστας χημικός της ατμόσφαιρας Πολ Κρούτζεν).






Η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα των γεωλόγων δεν έχει πάρει ακόμη την οριστική απόφαση να ορίσει την Ανθρωπόκαινο ως διάδοχο της τωρινής Ολοκαίνου περιόδου, που άρχισε πριν από περίπου 12.000 χρόνια μετά τη λήξη της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Όμως η 26μελής αρμόδια επιστημονική ομάδα της Διεθνούς Επιτροπής Στρωματογραφίας (που καθορίζει και «βαφτίζει» τις μακρές γεωλογικές περιόδους), με επικεφαλής τον καθηγητή γεωλογίας Γιαν Ζαλάσιεβιτς του βρετανικού Πανεπιστημίου Λέστερ, εισηγείται ότι στις 16 Ιουλίου 1945, όταν έγινε η πρώτη πυρηνική δοκιμή στο Νέο Μεξικό, μια νέα εποχή άρχισε στη Γη.

Η ραγδαία βιομηχανική και τεχνολογική ανάπτυξη που ακολούθησε, επιβεβαίωσε την επικράτηση μιας νέας εποχής, η οποία έχει πια αφήσει αμετάκλητα τα «σημάδια» της πάνω στη γεώσφαιρα και στη βιόσφαιρα (πλαστικά, ρύπανση, αποψίλωση, υπερθέρμανση κ.α.).

Εναλλακτικά, έχει προταθεί ότι η Ανθρωπόκαινος ξεκίνησε με την αρχή της γεωργίας πριν περίπου 10.000 χρόνια ή με την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης μετά το 1750. Όμως επιστήμονες κλίνουν υπέρ της εμφάνισης της πυρηνικής «εποχής του ατόμου» ως του ορόσημου για την έναρξη της Ανθρωποκαίνου.

Στο γεωλογικό παρελθόν, οι περίοδοι έχουν χωριστεί μεταξύ τους από σημαντικά ορόσημα, συχνά καταστροφικού τύπου, όπως η έκρηξη σούπερ-ηφαιστείων ή η εξαφάνιση των δεινοσαύρων από πτώση μεγάλου αστεροειδούς. Η ρίψη ατομικών βομβών θεωρείται ένα ανάλογης σημασίας συμβάν, σε συνδυασμό με την μεταπολεμική οικονομική-παραγωγική-τεχνολογική «έκρηξη».

Τελικά, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς και τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», η ανθρωπότητα απέκτησε τόση δύναμη, δήλωσε ο καθηγητής Γουίλ Στέφεν του Διεθνούς Προγράμματος Γεώσφαιρας-Βιόσφαιρας στη Στοκχόλμη, που μετατράπηκε σε μια γεωλογική δύναμη, στον βασικό κινητήριο «μοχλό» για τις αλλαγές στον πλανήτη μας.

Οι επιστήμονες, που έκαναν τις σχετικές δημοσιεύσεις στα περιοδικά "Anthropocene Review" και "Quaternary International", θα παρουσιάσουν τα ευρήματά τους την επόμενη εβδομάδα στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός (21-24 Ιανουαρίου).

 Για τις πρωτότυπες επιστημονικές δημοσιεύσεις στις διευθύνσεις:

http://www.sciencemag.org/content/early/2015/01/14/science.1259855.abstract
http://anr.sagepub.com/content/early/2015/01/08/2053019614564785.abstract
http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1040618214009136
Διαβάστε Περισσότερα »

Γεγονός η πρώτη κβαντική «γεννήτρια» πραγματικά τυχαίων αριθμών

Κλείνει κάθε πιθανή «τρύπα» στην κρυπτογράφηση



Αμερικανοί και Ευρωπαίοι φυσικοί, αξιοποιώντας το φαινόμενο του λεγόμενου «κβαντικού εναγκαλισμού» (όταν δύο καταστάσεις μυστηριωδώς επικοινωνούν από απόσταση και αλληλοεπηρεάζονται), κατάφεραν να κατασκευάσουν ένα μηχάνημα που «γεννά» αυθεντικά τυχαίους αριθμούς, κλείνοντας έτσι και την τελευταία «τρύπα» στον τομέα της κρυπτογράφησης.
Το επίτευγμα βοηθά να ανοίξει ο δρόμος για την επόμενη γενιά απόλυτα ασφαλών και μυστικών επικοινωνιών. Η ανακάλυψη έγινε από ερευνητές υπό τον καθηγητή φυσικής του Κοινού Κβαντικού Ινστιτούτου του πανεπιστημίου του Μέριλαντ των ΗΠΑ Κρις Μονρόε και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Nature”, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.
Οι κρυπτογράφοι χρησιμοποιούν τυχαίους αριθμούς ως «κλειδιά» για την κωδικοποίηση και την αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων, ώστε να αποτρέψουν κάθε πιθανό «ωτακουστή», ο οποίος αναζητά κάποιο μη τυχαίο μοτίβο στους αριθμούς για να «σπάσει» την κρυπτογράφηση. Οι κρυπτογράφοι χρησιμοποιούν μαθηματικούς αλγόριθμους, γνωστούς ως «γεννήτριες ψευδο-τυχαίων αριθμών», για να παράγουν τέτοιες σειρές αριθμών.
Μέχρι σήμερα, όμως αυτές οι γεννήτριες δεν εξασφάλιζαν απόλυτα ότι δεν θα παραβιαστεί η κρυπτογράφηση, επειδή π.χ. υπήρχε πάντα ο φόβος ότι το μηχάνημα κάποια στιγμή μπορεί να επαναλάβει τον εαυτό του, διευκολύνοντας έτσι τους αποκρυπτογράφους. Επίσης μπορεί όσοι έχουν δημιουργήσει το λογισμικό για τη γεννήτρια των αριθμών, να έχουν κρατήσει ένα αντίγραφό του, κάτι που θα αποτελούσε «δούρειο ίππο».
   
Γεννήτρια παραγωγής πρώτων αριθμών





Το νέο μηχάνημα διαλύει τέτοιους φόβους, καθώς παράγει αυθεντικά τυχαίους αριθμούς, σε καθεστώς απόλυτης ιδιωτικότητας. Στην κβαντομηχανική, που αποτελεί την επιστήμη της ύλης και της ενέργειας στην μικρότερη δυνατή κλίμακα, οι ιδιότητες των πραγμάτων είναι εγγενώς αβέβαιες. Αν και η πιθανότητα μιας οποιασδήποτε ιδιότητας μπορεί να υπολογισθεί εκ των προτέρων, η ιδιότητα αποκτά μια δεδομένη και συγκεκριμένη αξία (και όχι πια πιθανότητα), μόνο όταν μετρηθεί – και η αξία αυτή είναι εκ φύσεως τυχαία. Συνεπώς, είναι δυνατό να πάρει κανείς μια σειρά πραγματικά τυχαίων αριθμών εκτελώντας διαδοχικές κβαντικές μετρήσεις, ανεξάρτητες μεταξύ τους.
  

107546-big


Οι ερευνητές εκμεταλλεύτηκαν αυτές τις αρχές της κβαντομηχανικής, σύμφωνα με την οποία τα σωματίδια της ύλης ή του φωτός (φωτόνια) βρίσκονται σε τυχαίες καταστάσεις (π.χ. η θέση ενός ηλεκτρονίου ή η πόλωση ενός φωτονίου). Παράλληλα όμως, εξαιτίας του «κβαντικού εναγκαλισμού», δύο σωματίδια ή φωτόνια μπορούν να βρεθούν σε τέτοια αλληλεξάρτηση που ακόμα κι αν βρίσκονται σε απόσταση μεταξύ τους, οι καταστάσεις τους είναι ίδιες. Έτσι, αν μετρήσει κανείς τις τυχαίες ιδιότητες ενός σωματιδίου ή φωτονίου, αυτομάτως γνωρίζει τις ιδιότητες και του άλλου.
Το φαινόμενο αυτό, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα αξιώματα της κλασικής φυσικής (γι’ αυτό, άλλωστε, ο Αϊνστάιν δεν το αποδεχόταν και το είχε ονομάσει «στοιχειωμένη δράση από απόσταση»), βοήθησε τους ερευνητές να γεννήσουν γνήσια τυχαίους αριθμούς, που επέτρεψαν την κρυπτογράφηση και αποστολή μηνυμάτων σε μεγάλη απόσταση. Προς το παρόν πάντως, η νέα μέθοδος δεν μπορεί να αξιοποιηθεί πρακτικά, γιατί η γέννηση των τυχαίων αριθμών είναι ακόμα υπερβολικά αργή ως διαδικασία, ενώ οι κρυπτογράφοι χρειάζονται αστραπιαίες ταχύτητες – όμως αποδείχτηκε στην πράξη ότι είναι εφικτή η παραγωγή απαραβίαστων πραγματικών τυχαίων αριθμών.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα επόμενα χρόνια η όλη διαδικασία θα επιταχυνθεί σε μεγάλο βαθμό και έτσι θα είναι πια αξιοποιήσιμη. Σύμφωνα με τον Μονρόε, το αυθεντικά τυχαίο είναι σχεδόν αδύνατο, καθώς «το αποτέλεσμα μιας οποιασδήποτε κλασσικής φυσικής διαδικασίας μπορεί τελικά να προβλεφθεί, αν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες για τις αρχικές συνθήκες. Μόνο οι κβαντικές διαδικασίες μπορούν να είναι γνήσια τυχαίες και, ακόμα και τότε, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι η συσκευή (σ.σ. γεννήτρια αριθμών) είναι μόνο κβαντική και δεν ενσωματώνει υπολείμματα κλασσικής φυσικής στο εσωτερικό της». Αυτό ακριβώς θεωρούν ότι πέτυχαν οι ερευνητές με τη βοήθεια του «κβαντικού εναγκαλισμού».
114466-big

Πηγή : enet.gr

ΠΗΓΗ:http://www.chemist.gr/2010/05/3348/

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΚΙΟΝΗ




Εδώ το αγρίμι είναι ο ίδιος ο ελληνικός Λαός. Ισχυρός και άτρωτος
φαντάζει μέσα στους αιώνες, μέσα στους ναούς της γνώσης και της τέχνης που μόνος του ύψωσε. Δεν φοβάται τίποτα, δεν ψάχνει σπήλαια και κρυψώνες γιατί νομίζει πως δεν έχει εχθρούς.
Μα δεν είναι έτσι. Όλοι αυτοί οι νυκτόβιοι, καρτερούν το πότε θα σφαλίσει ο ύπνος τα μάτια του και τον παραπλανούν πως η νύχτα δεν έχει κινδύνους με τη φωνή του ανέμελου γκιόνη. Μα αυτό περιμένουν οι εχθροί και οι κυνηγοί, που αιώνες τώρα καραδοκούν πότε θα ξαποστάσει. Ας μην τους χαρίσουμε τίποτα. Οι ώρες είναι κρίσιμες και οι κυνηγοί γύρω μας πολλοί με την μορφή του ανέμελου γκιόνη...






ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΚΙΟΝΗ

Κοιμάται εδώ τ' αγρίμι σε αρχαίο ναό
Σαν θυσία σε σπασμένο βωμό
η ανάσα του ταράζει τη νύχτα
που κρύβεται στα φυλλώματα του δάσους
και στη φωνή του γκιόνη
Ώρες ληστών στα βλέφαρά του
καρτερούν τον ύπνο του
Σταγόνα που σκίζεται καθώς κυλάει
πάνω στον βράχο η ζωή...
Ποιά νύχτα σμιλεύει τη σιωπή
στου φεγγαριού το κίτρινο το χρώμα;
Αγρίμι μοναχό, λιβάδια τα όνειρά του
Δεν είδε μέσα στο ναό πως μοναχό δεν ήταν
και πίστεψε στα λόγια του νυχτοβάτη γκιόνη
Πως ......η νύχτα δεν σκoτώνει

ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΠΟΤΑΣ










Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015 Και τρίτος νεκρός από το "ατύχημα"-έγκλημα που έγινε στα ΕΛΠΕ

Sold out



Και τρίτος νεκρός από το "ατύχημα"-έγκλημα  που έγινε στα ΕΛΠΕ πριν από λίγες μέρες στην Ελευσίνα, στη διάρκεια συντήρησης των εγκαταστάσεων εκεί από εξωτερικό εργολαβικό συνεργείο.

Εναι ο 27χρονος Αντώνης Αβράμπο,  πολυτραυματίας μέχρι χθες στο Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς».

Την Τρίτη 19 Μάη έφυγαν με διαφορά ωρών,  άλλοι δύο από τους έξι εργάτες που είχαν καεί και χαροπάλευαν. Ηταν ο Μπάμπης Δευτεραίος, εργαζόμενος των ΕΛΠΕ, και ο Ντελιλάι Ραμαντάν, εργαζόμενος σε εργολαβικό συνεργείο.
Θυμίζουμε πως εκείνη τη μέρα, όταν ο Σ.Πουλικόγιαννης(πρ.Σωματείου Μετάλλου) μιλώντας ζωντανά στο πρωινό "Τωρα" του ΣΚΑΙ είχε πει ότι υπάρχουν εργάτες που χαροπαλεύουν μετά το έγκλημα, η παρουσιάστρια κ.Μπουσδούκου είχε διακόψει τον Σ.Πουλικόγιαννη και  παρεμβαίνοντας έντονα είχε πει: "Ε όχι και χαροπαλεύουν, όχι και χαροπαλεύουν..., να τα λέμε όπως είναι τα πράγματα"! Ο καθείς εφ΄ω ετάχθη...

Χθες στην ημερίδα του ΠΑΜΕ για την ασφάλιση ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης έδωσε ακόμα μερικές κρίσιμες λεπτομέρειες από αυτές που μέσα τους κρύβεται ο διάβολος.
"Σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες τέτοιες συντηρήσεις πρέπει να γίνονται κάθε 4 χρόνια. Η τελευταία στα ΕΛΠΕ όμως, πριν από αυτήν, είχε γίνει το 2009. Δηλαδή 6 χρόνια πριν. Η χρόνος που διαρκεί μια τέτοια συντήρηση είναι 3 μήνες. Η συντήρηση του 2009 όμως είχε διαρκέσει 45 μέρες ενω η τωρινή είχε συμφωνηθεί να ολοκληρωθεί σε 23 μέρες!"
" Όσο λιγότερα μέτρα προστασίας για την ασφάλεια και τη ζωή του εργαζόμενου παίρνει μια εταιρεία, τόσο πιο ανταγωνιστική είναι απέναντι στους αντιπάλους  της...Κάθε μέρα που ένας τομέας παραμένει κλειστός για συντήρηση η εταιρεία χάνει χρήματα..."
Κόστος λοιπόν στον καπιταλισμό η ασφάλεια και η ζωή των εργαζόμενων.
Η αξία της ζωής έχει μπει και αυτή στο λογαριασμό. Η εξίσωση όμως, από την οποία πρέπει να προκύπτει θετικό πρόσημο όλο και μεγαλύτερων κερδών,  συμβαίνει πολλές φορές να δίνει και νεκρούς. 
Παράπλευρες απώλειες θα πουν οι ειδικοί αστοί αναλυτές με το ψυχρό υπολογιστικό τους ύφος, στη μάχη για μια "υγιή, ανταγωνιστική επιχειρηματικότητα..."
Όσο περνάει ο καιρός λοιπόν το εισιτήριο για αυτή τη ζωή όλο και ακριβαίνει.
Δεν υπάρχουν καλές θέσεις για όλους.
Αυτές τις αγοράζουν μόνο αυτοί που έχουν χρήματα. 
Για τους άλλους υπάρχει το επικίνδυνο στριμωξίδι στη γαλαρία. Εκεί μάλιστα ο νόμος είναι απλός. Όποιος θέλει να ζήσει πρέπει να ποδοπατήσει το διπλανό του. Πρέπει να κλείσει τα μάτια, να "συνεννοηθεί" με την εργοδοσία, "να κατανοήσει" τις ανάγκες της επιχείρησης και τελικά να βάλει πλάτη και να σταθεί απέναντι σε όποιους αντιδρούν και παλεύουν για μια καλύτερη κι ευτυχισμένη ζωή για αυτούς που παράγουν τον πλούτο και δημιουργούν τη ζωή κάθε μέρα.
Ο καπιταλισμός είναι μια παράσταση sold out, αγορασμένη με ματωμένο χρήμα παρκαρισμένο σε φορολογικούς παραδείσους, από αυτούς που έχουν στα χερια τους την εξουσία.

Όσο για τους φτωχούς εργαζόμενους και άνεργους μια λύση υπάρχει αν θέλουν να ζήσουν.
Να ρίξουν το φράχτη και να παλέψουν δυναμικά για μια θέση στον ήλιο.

Να σπάσουν τις αλυσίδες και να μπουν ορμητικά στο προσκήνιο δηλώνονας παρόντες στην ίδια τους τη ζωή!
Να πουν πως δεν δέχονται άλλο το ρόλο των αναλώσιμων σκλάβων, που τους τα παίρνουν όλα όποτε "χρειαστεί για το καλό της πατρίδας", ακόμη και την ίδια τους τη ζωή.
Πρέπει δηλαδή να αντιστρέψουμε τα ψευτοδιλήμματα που βάζουν κάθε λίγο οι πονηροί και να το πούμε με όλους τους τρόπους:
Δεν είναι η ζωή μας που πρέπει να "συμβαδίσει" και να προσαρμοστεί στις ανάγκες της οικονομίας, αλλά η οικονομία που πρέπει να "προσαρμοστεί" και να συμβαδίσει με τις όλο και πιο διευρυμένες ανάγκες μιας σύγχρονης κι ανθρώπινης ζωής.

Κι όταν η οικονομία τους  δολοφονεί ανθρώπους και δείχνει πως δεν μπορεί να ανταποκριθεί, ένας τρόπος υπάρχει μόνο.

Να αλλάξει πραγματικά!

ΠΗΓΗ:http://giorgossarris.blogspot.gr/2015/05/sold-out.html
Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Ο άγνωστος ΒΑΡΝΑΛΗΣ και αδημοσίευτα ποιήματά του

Γιώργος Φαρσακίδης: Στην εξορία...

«Ο Γιώργος ο Φαρσακίδης είναι ο μεγάλος μου φίλος και δάσκαλος. Τύπος κατ’ εξοχήν βαρναλικός, στα απλά και ανθρώπινα, στην αντίληψη για την τέχνη, στη στάση ζωής, στην αιχμηρή του σάτιρα. Οι δισεβδομαδιαίες συναντήσεις μας ένα φροντιστήριο για εμένα. Για την τέχνη, τη λογοτεχνία, την ποίηση, την ιστορία, το κόμμα. Για τα ωραία της ζωής. Και στις συζητήσεις μας πάντα "παρών" ο Βάρναλης (Και δεν ξέρει ακόμη ότι μελετώ τον Βάρναλη). Η "Μιράντα το μωρό που δεν μπορεί να πει το ρο", "Ο Τρελός", "Οι πόνοι της Παναγιάς", ο "κυρ Μέντιος" κλπ. Από μνήμης, ακόμη και τώρα κοντά στα 90.
Γεννήθηκε στην Οδησσό της Σοβιετικής Ένωσης στα 1924. Ανταρτοεπονίτης, δεκαοχτώ χρονών, δύο φορές τραυματίας σε μάχη με Γερμανούς και Βούλγαρους, έμεινε ανάπηρος στα δύο του χέρια. Κατά διαστήματα έχει κάνει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και άλλους τόπους κράτησης – Μακρόνησος, Αη Στράτης, Γυάρος, Λέρος – δεκαεξίμισι χρόνια. Όταν σε κάποια ολιγοήμερη άδεια επισκέπτεται το σπίτι του απολογείται στη μάνα του και της λέει «μάνα, δεν έκανα δήλωση, ούτε θα κάνω δήλωσης μετανοίας» Και η μάνα του του απαντάει "Ήξερα ότι είσαι μπουμπουνοκέφαλος αλλά αλίμονό σου αν μου γύρναγες πίσω και με σκυμμένο το κεφάλι".
Αυτοδίδακτος στους τόπους της κράτησης του, ζωγραφίζει και χαράζει θέματα με περιεχόμενο από τη ζωή των συγκρατούμενων συναγωνιστών του κι αργότερα από τους αγώνες του ελληνικού λαού» (από την αναφορά του Ηρ.  Κακαβάνη στον Γ. Φαρσακίδη)
   
Aπόσπασμα της ομιλίας του Γ. Φαρσακίδη στην παρουσίαση του «Αγνωστου Βάρναλη» δημοσιεύουμε σήμερα. Ένα μέρος της ομιλίας του έχει ανέβει και στο youtube
 Τον Οκτώβρη του 1935 ο Κονδύλης κηρύσει δικτατορία, καταργεί το Σύνταγμα και προβαίνει σε πολυάριθμες συλλήψεις. Μόνο στην Αθήνα πιάστηκαν πάνω από χίλιοι δημοκρατικοί πολίτες και ανάμεσά τους ο Γληνός και ο Βάρναλης ο οποίος θα γράψει:
          Στην εξορία (Οχτώβρης 1935)
                                                          (αποσπάσματα)
            «... Μουδιάσανε σφιχτόδετα καιρό
χέρι δεξί με χέρι αριστερό.
Μουδιασμένο και τ' άλλο μας, που εκράτει
βαλίτσα ή δέμα για τον Άη -- Στράτη.
Κατάχαμ' Αρετή, Μυαλό και Νιάτα!
Τον κάλλιον ο χειρότερος επάτα...
Τυχερέ, κείνο τ' άθλιο δειλινό
σε δέσαν με το Δάσκαλο Γληνό.
…………………………………
Μαζί μας, τελεφταίοι, με το βαπόρι
πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι.
Ξεπίτηδες, για να φανεί, πως ίσια
λογιούνται η Λεφτεριά και τα χασίσια…»
                                                               
 Με την οικονομική κρίση να συγκλονίζει τις καπιταλιστικές χώρες και την παράλληλα  άνοδο του φασισμού η Τρίτη Κομμουνιστική Διεθνής και ο Στάλιν διακηρύσσουν την ανάγκη της δημιουργίας των  αντιφασιστικών   ΛαΙκων.  Μετώπων. 
Τον Μάη του 1936 ξεσπάν απεργιακοί αγώνες που αγκαλιάζουν όλη την χώρα. Τρομοκρατημένη η αστική κυβέρνηση και το παλάτι υπακούοντας στους Βρετανούς παραβιάζοντας το σύνταγμα κηρύσσει την Δικτατορία της 4ης Αυγούστου.                                                          
Σε σχέση με την μεταγωγή για την Ανάφη, επί της 4ης Αυγούστου, των βουλευτών του Παλλαϊκού Μετώπου και άλλων δημοκρατικών στελεχών, η Μαρία Σβώλου θυμάται:
«…Μας είχαν δεμένους με χειροπέδες  Σε λίγο έφτασε στο πλοίο μια ομάδα λαθρέμπορων από την Μακεδονία. Μόλις σαλπάρισε το πλοίο, ο επικεφαλής ενωμοτάρχης της συνοδείας τους έβγαλε, σύμφωνα με τον κανονισμό, τις χειροπέδες. Όταν όμως αντιλήφθηκε πως οι βουλευτές και οι άλλοι παραμένουν δεμένοι  θέλησε να τους ξαναβάλειτις χειροπέδε. Όμως αυτοί αντιστάθηκαν φωνάζοντας: «Δεν είμαστε κομ-μουνιστές, είμαστε λαθρέμποροι.
Το όργανο της τάξης, ταλαντεύτηκε για μια στιγμή. Όμως το βλοσυρό πρόσωπο του ανθυπομοίραρχου της συνοδείας των πολιτικών τον έπεισε πως άρχισε μια νέα τάξη… αξιών και δεν επέμεινε.»
Με την ανοχή των καπιταλιστικών κυβερνήσεων και την απροκάλυπτη βοήθεια του Μουσολίνι και της Χιτλερικής Γερμανίας στον Φράνκο, δεν ήταν παρά μια «πρόβα τζανεράλε» της παγκόσμιας σύρραξης που θα ξεσπούσε σε λίγο.
Οι όπου γης αντιφασίστες σχηματίζουν Ταξιαρχίες εθελοντών για να βοηθήσουν τον άνισο αγώνα του Ισπανικού Λαού και σε τούτο το Προσκλητήριο των Καιρών, από τους πρώτους οι Έλληνες κομμουνιστές, αψηφώντας την τρομοκρατία του φασιστικού καθεστώτος της Κυβέρνησης Μεταξά, έδωσαν το «παρόν».
Κι έγινε θρύλος η παλικαριά και η αυταπάρνηση αυτών των σκληροτράχηλων Διεθνιστών, που ματώνανε και πεθαίνανε για τα ίδια πανανθρώπινα ιδανικά στα μετερίζια της «Αδελφής Ισπανίας». Μιας Ισπανίας που ίσως – ίσως, πριν λίγο καιρό, μήτε σαν όνομα δεν την είχανε ακουστά!
             ΣΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΙΣΠΑΝΙΑ 
Θάμα το κάνει η αργατιά, Θάμα το κάνει ο κόσμος!
Ο Σακαρέλος έσπασε της Αίγινας τα κάστρα.
Κι όλοι ρωτάνε τι έγινε και κάνας δεν το ξέρει.
Και κει που συλλογίζονταν γροικάει πουλί να λέει:
«Το ‘μαθες, Σακαρέλο μου, τι έγινε στα ξένα;
Ο Φράνκο πόλεμο άνοιξε, τ’ αδέλφια μας σκοτώνει».
Κι όλοι τώρα συνάζονται, στην Ισπανία πάνε.
Σαν το Λιοντάρι χίμηξε, σαν τον Αητό πετάει,
στην Βαρκελώνα πάτησε, στο Αλμπασέτε φτάνει.
Βρίσκει συντρόφους διαλεχτούς, τριακόσιους νοματαίους,
βαριά ζώνεται τ’ άρματα, το μετερίζι πιάνει.
Και μες στην τόση ταραχή, μέσα στην τέτοια μάχη,
παιδιά, ξαναζωντάνεψαν Γραβιά και Αλαμάνα.
Παιδιά, η Ελλάδα πολεμάει στην αδελφή Ισπανία.
Τ’ ακούει η Γαύδο χαίρεται, τ’ ακούει η Ανάφη κλαίει,
τ’ ακούει η δόλια Ακροναυπλιά και σειέται απ’ το τραγούδι..
 
          (Ο ποιητής μας είναι άγνωστος.)
Με μπλε σκίαση, ο Βάρναλης δεξιά, στη Μέση ο Γληνός και αριστερά ο  γραμματέας της ομάδας συμβίωσης Χρ. Κανάκης
 
Μπροστά μας μια ιστορική φωτογραφία με φόντο το μισοτελειωμένο «Μαράσλειο σχολείο», και τους  εξόριστους του Άη Στράτη σε μια  συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Στη πρώτη σειρά ο Κώστα Βάρναλη, ο Γληνός και ο Γραματέας της Ομάδας των εξόριστων ο σιδηροδρομικός  μπάρμπα Χρήστος Κανάκης. Τον  ευκάλυπτο τότε ένα μικρό δεντράκι  στον αυλόγυρο του κτηρίου θα τον γνωρίσω κατά την εξορία μου στον Άη Στράτη το 1948 σαν ένα μεγάλο όμορφο δέντρο.
Σε ένα από τους χώρους του Μαράσλειου θα «φιλοξενηθεί» η χριστουγεννιάτικη φάτνη του στρατοπέδου που είχε κατάσχει ο χωροφύλακας τραμπούκος «Βαν Φλιτ»  Η περίπτωση μνημονεύεται στα κάλαντα του παράνομου στρατοπεδικού μας περιοδικού .
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 1948
«Χριστός γεννάται σήμερον εδώ στην εξορία
αλλά με τρόπο ανώμαλο και με ταλαιπωρία
γιατί σαν το έμαθε ο «Βαν Φλίτ»* έγινε θηριώδης
κι αφρίζων και μαινόμενος σαν βασιλεύς Ηρώδης
συνέλαβε αυτοστιγμεί χωρίς κανέναν λόγον
τον Ιωσήφ, την Παναγιά, την φάτνη των αλόγων
και τελικά της γένεσης εφέτος το μυστήριον
συνετελέσθη στου σχολειού μέσα το κρατητήριον!...»

ΠΗΓΗ:http://kostas-varnalis-poiimata.blogspot.gr/2013/05/blog-post_9.html
Διαβάστε Περισσότερα »

1917 – Συμμαχικός αποκλεισμός της Αθήνας υπό τον Σελεστέν Ζονάρ και η κατοχική κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου

Αποτέλεσμα εικόνας για 24/05/1917 Συμμαχικός αποκλεισμός της Αθήνας
Ο Γαλικός στρατός στον Πειρεά
24/05/1917

Κάρολος Ζοννάρ (1857-1927)
Γάλλος πολιτικός,


Ο Κάρολος Ζοννάρ (1857-1927) ήταν Γάλλος πολιτικός, γόνος αστικής οικογένειας, που τ΄ όνομά του συνδέθηκε κυρίαρχα σε μια τραγική περίοδο της νεότερης ελληνικής ιστορίας, που υποκίνησε και δυναμίτισε ο ίδιος, με τους διπλωμάτες της γαλλικής πρεσβείας στην Αθήνα. Το δε πλήρες όνομά του εξελληνισμένα ήταν Κάρολος Σελέστιος Ζοννάρ Αύγουστος ή Αυγουστής (Charles Selestan Jonnart Auguste).
Στις 27 Μαΐου (π.ημ.) / 9 Ιουνίου (νέο ημ.) ο Κ. Ζοννάρ εμφανίσθηκε στον Πειραιά επικεφαλής συμμαχικού στόλου όπου και επέδωσε στη τότε ελληνική κυβέρνηση Ζαϊμη τελεσίγραφο με το οποίο ζητούνταν εγγυήσεις για την ασφάλεια του συμμαχικού στρατού στη Μακεδονία και πρωτίστως την αντικατάσταση του Βασιλέως Κωνστατίνου Α΄ εντός 24 ωρών. Στις δραματικές ημέρες – ώρες που ακολούθησαν, με υφιστάμενο τον αποκλεισμό του Πειραιά, την αποβίβαση αποικιακών σενεγαλέζικων στρατευμάτων, την κατάσχεση του ελληνικού στόλου και του βομβαρδισμού της Αθήνας, ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος υποχρεώθηκε σε παραίτηση υπέρ του δευτερότοκου γιου του Αλεξάνδρου ο οποίος και ανήλθε στο θρόνο.
Παράλληλα ο Αρμοστής πλέον της Ελλάδας Κ. Ζοννάρ, εκδίδοντας και σχετικό διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό, μετεκάλεσε από την Θεσσαλονίκη τον Ε. Βενιζέλο (που ηγούνταν της εκεί επαναστατικής Κυβέρνηση της Αμύνης), στην Αθήνα δια του γαλλικού πολεμικού «Προβάνς» στον οποίο και του ανέθεσε την πρωθυπουργία.
Το πολεμικό πλοίο Αβέρωφ είναι ιστορικό πλοίο της νεότερης Ελλάδας. Παρά την ονομασία του ως θωρηκτού, στην πραγματικότητα είναι θωρακισμένο καταδρομικό, κλάσης ΠΙΖΑ (ήταν ακριβές αντίγραφο του ιταλικού θωρακισμένου καταδρομικού «Pisa» που είχε ναυπηγηθεί το 1907 με βάση σχέδιο του ναυπηγού Ιωσήφ Ορλάντο), το οποίο ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία του Oρλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας την περίοδο 1908 - 1911, και εντάχθηκε στο τότε Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό.

Ο Ε. Βενιζέλος εκτελώντας την εντολή σχημάτισε αμέσως κυβέρνηση, κηρύσσοντας τον πόλεμο κατά της Γερμανίας και των συμμάχων της. Στην ουσία η κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917 υπήρξε κατοχική κυβέρνηση, ή κυβέρνηση Μαριονέττα ιδίως της Γαλλίας σ΄ όλη την περίοδο του λεγόμενου τότε Μεγάλου Πολέμου, ο δε ελληνικός στρατός τέθηκε υπό γαλλική διοίκηση, ενώ ο ελληνικός στόλος παρέμεινε υπό γαλλική κατοχή παροπλισμένος, εκτός των θωρηκτών ΑΒΕΡΩΦ και ΚΙΛΚΙΣ που συνέχισαν να φέρουν την ελληνική σημαία, υπό ελληνικά πληρώματα, αφαιρουμένων όμως των κλείστρων των πυροβόλων τους.

Kilkis B-23 2.jpg
"Kilkis B-23 2" από τον Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Υπό την άδεια Αναφορά μέσω Βικιπαίδεια - http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Kilkis_B-23_2.jpg#/media/File:Kilkis_B-23_2.jpg
Το Θωρηκτό Κιλκίς (BB-23) ήταν θωρηκτό του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού κλάσης Mississippi.
Η ναυπήγησή του ξεκίνησε το 1903 στα ναυπηγεία ‘USA – Wn – Cramp & Sone Ship - & Engine building Co Philadelphia Pa’ για λογαριασμό του Αμερικανικού Ναυτικού, στο οποίο εντάχθηκε ως USS Mississippi (BB-23) από το 1908 μέχρι το 1914, οπότε και αμφότερα τα πλοία κλάσης Mississippi (το δεύτερο ήταν το θωρηκτό Λήμνος - πρώην USS Idaho) αγοράστηκαν εσπευσμένα από την Ελλάδα προς ενίσχυση του ελληνικού στόλου μετά τη ναυπήγηση δυο τουρκικών θωρηκτών. Παραλήφθηκε από το Νιούπορτ Νιουζ της Βιρτζίνια τον Ιούλιο του 1914, με βεβιασμένες ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης σε μια προσπάθεια αντιστάθμίσης των τουρκικών ναυτικών εξοπλισμών, χωρίς όμως τα δυο πλοία να είναι και τα απολύτως κατάλληλα. Κύριο μειονέκτημα τους ήταν η μικρή ταχύτητα. Νεωτερισμός στα πλοία αυτά αποτέλεσε η ευρεία χρήση ηλεκτροκινήτων μηχανημάτων.
Τα Κιλκίς και το Λήμνος στη συνέχεια κατασχέθηκαν από τους Γάλλους μαζί με τον υπόλοιπο Ελληνικό Στόλο το 1916, εξαιτίας της ελληνικής ουδετερότητας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν τον Ιούνιο του 1917 ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανέλαβε και πάλι την διακυβέρνηση της χώρας και η Ελλάδα εισήλθε στον πόλεμο με τους συμμάχους της Αντάντ, η Γαλλία επέστρεψε τα πλοία στο Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό


Μετά τη λήξη του Α’ Π.Π. ο Κ. Ζοννάρ διορίστηκε πρόεδρος της επιτροπής των επανορθώσεων και στη συνέχεια πρώτος πρέσβης της Γαλλίας στο Βατικανό, την περίοδο 1921-1923, μετά την αποκατάσταση των μεταξύ διπλωματικών σχέσεων που είχαν διακοπεί από το 1909. Το δε 1923 υπό θυελλώδη ψηφοφορία εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.
Πέθανε στο Παρίσι τέσσερα χρόνια μετά, στις 30 Σεπτεμβρίου το 1927.


ΠΗΓΗ:http://hellasforce.com/2014/05/24/1917-simmachikos-apoklismos-tis-athinas-ipo-ton-selesten-zonar/
Διαβάστε Περισσότερα »