Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Ο ΡΩΣΟΣ ΓΛΥΠΤΗΣ ΙΒΑΝ ΜΑΡΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ

IBAN MAΡΤΟΣ
ΕΡΓΟ - ΑΚΤΑΙΩΝ 1800
ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΡΕΤΙΑΚΟΦ - ΜΟΣΧΑ

ΓΡΑΦΕΙ
Η ΣΟΦΙΑ ΛΟΥΚΑ
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Ιβάν Μάρτος. Ένας επιφανής Ρώσος γλύπτης μας μαθαίνει την ελληνική μυθιστορία. 

Το ορειχάλκινο άγαλμα "ΑΚΤΑΙΩΝ", δημιουργημένο το 1800 κοσμεί την Γκαλερί Τρετγιακόφ στη Μόσχα. 
Ποιός όμως είναι ο Ακταίων; Γιός του Αρισταίου και της Αυτονόης, κόρης του Κάδμου, βασιλιά της Θήβας.
Μάνα - αυτονόηση. Πατέρας - άριστος. 
Ανάμεσα σε αυτά τα δύο στοιχεία που γέννησαν τον Ακταίωνα, υπάρχει το Μέτρον.
Για να είσαι Άριστος, πρέπει να διαχειριστείς το Μέτρον, το αυτονόητο, δηλαδή, να μην περνάς τα σύνορα της υπερβολής.
Το μικρό παιδί είχε συνετό δάσκαλο, τον Κένταυρο Χείλωνα.
Σχολείο του; Η φύση του Πηλίου.
Μία ομορφιά χωρίς μέτρο, αλλά οριοθετημένη με τα συμπαντικά μέτρα των κοσμικών δυνάμεων.
Και ανάμεσα σε αυτά τα δάση, η Άρτεμις προστάτιδα.
Κανένα βλέμμα ανθρώπου δεν αγγίζει τον Θεό. Μπορείς να τον βλέπεις κατάματα, μπορείς να συνομιλείς μαζί του, αλλά δεν μπορείς να κρυφοκοιτάζεις τις πράξεις του.
Ο Ακταίωνας έγινε μεγάλος κυνηγός και στην ιδιοκτησία του είχε 50 σκυλιά. Το γυμνό του σώμα δεν είχε να φοβηθεί τίποτα.
Πάνω του, όπως και στο γλυπτό, υπάρχει μόνο μία φαρέτρα και μία κίνηση του χεριού του, που προτρέπει, άγνωστο ποιόν, "κάνε ησυχία, μέχρι εδώ!".
Νύχτα και μέρα, ευχαρίστησή του το κυνήγι και τα σκυλιά του. Μα κάποια στιγμή θαμπώθηκε από την ομορφιά της Αρτέμιδος που λουζόταν γυμνή, μαζί με ακολουθία νυμφών.
Ο Ακταίων έχασε το μέτρο. Πόθησε την θεά και τις νύμφες.
Η λάβα είναι όμορφη, μα αν την αγγίξεις, εξαϋλώνεσαι.
Μπορείς να διεκδικήσεις τα γεννήματά της, νησιά, κορφές, πλαγιές, πέτρες και χαράκια. Όταν κρυώσει όμως, όχι όταν είναι υγρή και υπέρθερμη.
Ο Ακταίωνας πόθησε την υπέρθερμη λάβα και η Άρτεμις τον τιμωρεί να γίνει ελάφι.
Και γίνεται ο ίδιος θύμα των σκυλιών, που κυνηγούσανε μαζί τα ελάφια της.
Κάπως έτσι έγινε και σήμερα. Είχαμε μιά Πατρίδα, που από τις κορφές του Ολύμπου έφτανε μέχρι το Αιγαίο και το Ιόνιο και ενωνόταν στην μεγάλη αγκαλιά της Μεσογείου.
Ο Έλληνας ζούσε από την γη, από την θάλασσα, από τον αέρα, από τον ήλιο, μα κάποια στιγμή θέλησε περισσότερα, θέλησε να ανέβει πάνω από τον Όλυμπο, να κολυμπήσει πέρα από την Μεσόγειο, να αποκτήσει όλο τον χρυσό, για να είναι πιό φωτεινός από τον ήλιο. Και είδε την παγκόσμια οικονομία και την ερωτεύτηκε. Είδε τα κάλλη της, αυτή τον δανειοδότησε εικόνες, και αφού πλέον ο Αρισταίος πατέρας και η Αυτονόη μάνα δεν εισακούγονταν ως συμβουλάτορες για το "Μέτρον Άριστον", διεκδίκησε την υπέρθερμη υγρή λάβα.
Τώρα ο "Ελληνοέλληνας" Ακταίωνας κατασπαράζεται από τα ίδια του τα σκυλιά, που κάποτε κυνηγούσανε μαζί, γιατί αυτά εξαγοράστηκαν από τις τραπεζικές νύμφες και ο Ακταίων είναι το φρέσκο κρέας που τους υπόσχεται η θεά Άρτεμις των τραπεζών.

...
Πόσοι από εμάς γνωρίζουν αυτόν τον υπέροχο δάσκαλο γλύπτη, που διδάσκει μέσα από τα έργα του αλλά και πόσοι μπορούμε να κατανοήσουμε σήμερα τον μύθο του Ακταίωνα, αφού αποκόψαμε τον ομφάλιο λώρο από την Αυτονόη μάνα και διαλέξαμε άλλο μονοπάτι από αυτό του πατέρα Αρισταίου;

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/?stype=lo&jlou=AffajNJGCYpJ9kae8Fy1341v46CjW3lmsk5sJ3M3ColraQCTxNnIKQ9-R_6J49a9XR0FSlX2ocX5Iyji3K9JvBFx&smuh=9380&lh=Ac_G_mgxuKU0TKjY

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...