Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΛΟΥΚΑΣ ΘΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Το «Σάλπισμα» του Λουκά Θάνου


Το "ΣΑΛΠΙΣΜΑ" ακούγεται για πρώτη φορά το 1980.
Ο Λουκάς Θάνος συλλέγει τις νότες των τραγουδιών του δίσκου από το μουσικό πατητήρι του Σύμπαντος, γιατί γνωρίζει καλά ότι η καλή  μουσική είναι σαν την καλή σοδιά  του μούστου. Όσο το κρασί ωριμάζει  μέσα στα χρόνια, τόσο καλύτερο γίνεται.
Γι' αυτό  η μουσική του Λουκά δεν έχει χρόνο.
Όσο πιό παλιός είναι ο κρητικός μαρουβάς, τόσο καλύτερος είναι.


Γεμίζω ξανά το ποτήρι της ψυχής μου με την μουσική του Λουκά.  Ώριμο άρωμα. Διαυγές χρώμα. Αξεπέραστη γεύση. Μία μουσική - κυκεώνας, προκαλεί πνευματική μέθη.
Και ποιός μπορεί να κεράσει αυτόν τον μαρουβά; Μα φυσικά ο Νίκος Ξυλούρης.
Μέσα σε όλα αυτά τα κομμάτια του δίσκου, σταματάω σε μιά γουλιά, που την θεωρώ ξεχωριστή και μοναδική.



Ποίηση, μουσικός ήχος, φωνή. Και η τριανδρία του ποιητή Άρη Αλεξάνδρου, του συνθέτη Λουκά Θάνου και του λυράρη Νίκου Ξυλούρη, γίνεται το ιερό Ένα των αρχαίων Ελλήνων, που 1 = 3, γιατί ο χρόνος έχει παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Και αυτός ο δίσκος έχει ιστορικό παρελθόν, αλλά μεγαλώνει το πολιτιστικό μας μέλλον, ενώ βιώνουμε καθημερινά ένα δυσβάσταχτο παρόν.
Μοναδικός ο δάσκαλος Βάρναλης αλλά η μυστική εντολή για  την Ελευθερία, δίνεται από την γραφή του Άρη Αλεξάνδρου :

"Τις νύχτες σκάβαμε κρυφά, μιάν υπόγεια σήραγγα"...

Για  ποιά εξορία μιλάει ο Ποιητής;
Μακρόνησος, Ικαρία, Γυάρος,  Ζάτουνα, Μακρακώμη;



Όχι,  δεν είναι  αυτός ο τόπος της εξορίας. Είναι κάτι ποιό βαθύ. Είναι οι καθημερινές εξορίες που βιώνουμε σαν άνθρωποι. Εξορίες που δημιουργούνται μέσα στην κοινωνική βάση και μέσα στα συναισθήματά μας. Όχι πως οι άλλες  δεν είναι ιεροί τόποι, αλλά πολλές φορές βιώνεις την εξορία, χωρίς να σε έχει στείλει θεωρητικά κανείς.



Και εκεί πρέπει να βρεις σύντροφο τον εαυτό σου, για να σκάψετε το βράδυ, παραμερίζοντας  τις πέτρες και τα χώματα της καθημερινότητας, ανοίγοντας μιά σήραγγα, που ξέρεις ότι το πολύ θα φτάσει μέχρι την θάλασσα.  Μα αυτή  η γνώση, ότι θα φτάσεις μέχρι τη θάλασσα, είναι η αρχή του ταξιδιού.
Ο Ποιητής μιλάει  με συντροφικό τόνο στο προτελευταίο τρίστιχο  :

"Κι όμως ήταν ανάγκη να
βλέπουμε
τα χέρια μας να ζούνε"

Εδώ ο Ποιητής  βρίσκει τον εαυτό του και περνάει στον Ενικό :

"Μου ήταν ανάγκη να βλέπω
πως κοντεύω πόντο πόντο να
σε φτάσω"

Ο σύντροφος - εαυτός και η  σάρκα, έγιναν Ένα και παίρνουν την οντότητα του Πολίτη, που έχει ένα Χρέος : να μη λείψει ποτέ από τα μέρη της Ελευθερίας, παρ' όλο  που η καθημερινότητα ή άλλες καταστάσεις, στήνουν μικρές ή μεγάλες εξορίες στο διάβα του.


Ο Λουκάς Θάνος αντιλαμβάνεται το μεγαλείο της ποίησης του Αλεξάνδρου και σκάβει το δικό του  λαγούμι Ελευθερίας, με ένα ντο και με ένα σι στο χέρι, για να φτάσει στη δικιά  του θάλασσα και να την ταξιδέψει με το καράβι της μουσικής του, ένα καράβι που το έφτιαξε για να χωράει όλους εμάς.
Ας ξανακούσουμε αυτή την εντολή, γιατί έχουμε χρέος να είμαστε πάνω στο καράβι του Λουκά Θάνου 





                                              '' Τις νύχτες σκάβαμε κρυφά μια υπόγεια σήραγγα
                                               μ’ ένα σουγιά, μ’ ένα πιρούνι, με τα νύχια

                                               Σκάβαμε τις πέτρες ξέροντας πως θα φτάσουμε
                                               το πολύ ως τη θάλασσα

                                               Κι όμως μας ήταν ανάγκη να βλέπουμε
                                              τα χέρια μας να ζούνε

                                              Μου ήταν ανάγκη να βλέπω
                                              πως κοντεύω πόντο πόντο να σε φτάσω..."


                                        

                                                                             









Σωτήρης Μπότας 6/12/2016


Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΣΥΣΣΙΤΙΟ ΑΠΟ ΑΣΗΜΙ

ΠΗΓΗ :ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 13/7/2009

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=63053


Η «ΠΑΡΑΝΟΜΗ» ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΑΡΓΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ Κ. ΚΟΝΟΦΑΓΟ ΕΣΩΣΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ 5.000 ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ


Με σκουριά, λιγνίτη, σόδα και αλάτι... τέτοιες ημέρες πριν από 57 χρόνια ένας εικοσιοκτάχρονος αρχιμηχανικός στη Λαυρεωτική έσωσε κόσμο από την πείνα, εξασφαλίζοντας καθαρό άργυρο που πουλιόταν στη μαύρη αγορά προς 10 λίρες το κιλό. Τα πλακίδια δεν έφεραν ένδειξη προέλευσης επάνω τους, μεταφέρονταν στην ελβετική πρεσβεία, η οποία φιλοξενούσε τον διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Εκεί, στον περίβολό της προσερχόταν με κάθε μυστικότητα μαυραγορίτης κοσμηματοπώλης της εποχής για να παραλάβει το ασήμι.

                           
Ο Κωνσταντίνος Κονοφάγος
ήταν αρχιμηχανικός στη Γαλλική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου
Τον Απρίλη του '42 άρχισαν επιτέλους να οργανώνονται συσσίτια. Πρώτα αποκλειστικά για τους εργαζομένους στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο εργοστάσιο και στα μεταλλεία της Καμάρεζας, της Πλάκας και της Παλαιοκαμάρεζας.





Τα συσσίτια επεκτάθηκαν ευρύτερα στους πρώην εργαζομένους της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου (ΓΕΜΛ) και γενικότερα στους κατοίκους της περιοχής.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, αμέσως μετά την έναρξη των συσσιτίων τον Απρίλιο του 1942, παρατηρήθηκε μία σημαντική ανακούφιση του πληθυσμού και μια κάθετη πτώση των θανάτων στην πόλη.    



Πρύτανης και υπουργός
«Ολα αυτά οφείλονται στον Κωνσταντίνο Κονοφάγο, τον μετέπειτα καθηγητή και πρύτανη του ΕΜΠ στα δραματικά γεγονότα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όπου μαζί με ολόκληρη τη Σύγκλητο διακήρυξαν το απαραβίαστο του ακαδημαϊκού ασύλου», μας λέει η η Κωνσταντίνα Τσάιμου, καθηγήτρια στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. «Αργότερα, το 1974, εξελέγη βουλευτής Πρεβέζης και συμμετείχε στην κυβέρνηση Κ. Καραμανλή ως υπουργός Βιομηχανίας και Ενεργείας (1974-1977). Συνέγραψε επιστημονικά συγγράμματα Μεταλλογνωσίας και λογοτεχνικά έργα με το ψευδώνυμο Κ. Λότρης. Το 1940 το εργοστάσιο της ΓΕΜΛ τροφοδοτούσε την ελληνική αγορά μόνο με καθαρό μεταλλικό μόλυβδο και υποπροϊόντα μολύβδου. Ο άργυρος εξαγόταν αποκλειστικά στη Γαλλία, υπό τη μορφή τριπλού κράματος αργύρου-μολύβδου-ψευδαργύρου. Το 1940 γενικός διευθυντής της ΓΕΜΛ ήταν ο μεταλλειολόγος μηχανικός, Maurice Bremmer, βελγικής καταγωγής».
Οταν την 1η Μαΐου τα γερμανοϊταλικά στρατεύματα έφτασαν στο Λαύριο επιτάχθηκαν τα μεταλλεία και το εργοστάσιο. Οι μισθοί πείνας καθηλώθηκαν και οι Γερμανοί έδωσαν δύο επιλογές στους εργαζόμενους: Προσφορά υπηρεσίας στη Νέα Εταιρεία ή, εάν δεν το επιθυμούσαν, καταναγκαστική εργασία σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία.


Ο τάφος του στο Λαύριο κατασκευασμένος από σωρούς χοντρής σκουριάςΟ τάφος του στο Λαύριο κατασκευασμένος από σωρούς χοντρής σκουριάς

Τη νέα διοίκηση της εταιρείας ανέλαβε Ιταλός συνταγματάρχης χημικός μηχανικός, ενώ ταυτόχρονα μέσα στο εργοστάσιο εγκαταστάθηκαν μόνιμα 7 καραμπινιέροι.Την ίδια μέρα σε ιδιαίτερη συνάντηση που είχαν ο Κ. Κονοφάγος και ο γενικός διευθυντής Bremmer 




Ο Κονοφάγος ζήτησε από τον Bremmer, στην πρώτη καταγραφή προϊόντων που επρόκειτο να γίνει, να μη δηλώσουν στους Ιταλούς τον άργυρο που υπήρχε μέσα στους άμορφους σωρούς του τριπλού κράματος της εταιρείας. Τα άμορφα μεταλλουργικά ξαφρίσματα μολύβδου αφορούν αφρώδες μεταλλικό υλικό, που οπτικά μοιάζει με απόρριμμα.
«Προς μεγάλη έκπληξη του Κονοφάγου ο Bremmer δέχτηκε αμέσως», συμπληρώνει ο Η. Κ. Κονοφάγος, δρ. χημικός μηχανικός της Ecole Centrale των Παρισίων. «Κανείς όμως βεβαίως δεν ήξερε τότε ακόμη και δεν μπορούσε να το φανταστεί ότι ο Maurice Bremmer ήταν ήδη μέλος της γαλλικής αντίστασης. Αυτό διαπιστώθηκε πολύ αργότερα το 1948. Η πρόταση του Κονοφάγου έγινε πράξη. Πριν από την επικείμενη πρώτη καταγραφή των Ιταλών, πέταξαν ποσότητες ψιλής φτωχής σκουριάς πάνω στις άμορφες μάζες του τριπλού κράματος αργύρου, έτσι ώστε αυτές να μοιάζουν ακόμη περισσότερο για άχρηστο υλικό. Τον χειμώνα του '41-'42, οι ναζί εισάγουν στην Ελλάδα το μάρκο κατοχής με τη σκανδαλώδη αναλογία 1 μάρκο προς 60 δραχμές. Ταυτόχρονα, η ελληνική γεωργική σοδειά κατάσχεται ως λεία πόλεμου και το μεγαλύτερο μέρος της μεταφέρεται είτε στη Γερμανία είτε στη βόρεια Αφρική. Το Λαύριο, το οποίο παραδοσιακά δεν είχε καμιά γεωργική παραγωγή, κατέγραψε επίσημα μέσα σε 7 μήνες 800 θανάτους, και αυτό σε ένα σύνολο πληθυσμού 5.000 κατοίκων περίπου».
Ο Κωνσταντίνος Κονοφάγος σκέφθηκε ότι η μόνη λύση επιβίωσης ήταν η παραγωγή καθαρού αργύρου. Τυχόν όμως έπ' αυτοφώρω σύλληψη για διάθεση προϊόντος στη μαύρη αγορά είχε συνέπεια τον θάνατο με άμεση επί τόπου εκτέλεση. Το επιχείρημα φάνταζε αδύνατο μιας και ο άργυρος είχε τη μορφή τριπλού κράματος και τεχνικά μέσα για τον μεταλλουργικό καθαρισμό του, με απόσταξη σε υψηλές θερμοκρασίες, δεν υπήρχαν. Το ηλεκτρικό ρεύμα σπάνιζε, κοκ ή κάρβουνο δεν υπήρχε, καύσιμο πετρέλαιο δεν υπήρχε. Το μόνο που ευτυχώς υπήρχε ήταν κάποια ποσότητα φτωχού καύσιμου λιγνίτη, θαλάσσιο αλάτι και λίγη σόδα. Ο Κ. Κονοφάγος, για να πραγματοποιήσει το όραμά του, θα έπρεπε να βρει μία νέα μέθοδο παραγωγής αργύρου με ό,τι μέσα είχε στη διάθεσή του.
«Με τη βοήθεια 4 έμπιστων εργατών, άρχισε αμέσως δοκιμές με καθαρά χημικό τρόπο, αφήνοντας κατά μέρος τον κλασικό μεταλλουργικό τρόπο», προσθέτει ο Ν. Δερμάτης , δρ. ιστορικός του Πανεπιστημίου της Louvain-la-Neuve. «Πειραματιζόμενος συνεχώς επί 4,5 σκληρούς μήνες κατάφερε τελικά να το επιτύχει. Δύο όμως από τους τέσσερις έμπιστους εργάτες που τον βοηθούσαν πέθαναν μπροστά στα μάτια του από ασιτία και εξάντληση. Στις αρχές του Απρίλη του '42 άρχισε τελικά ο πρώτος χημικός καθαρισμός του τριπλού κράματος αργύρου από τον ψευδάργυρο με τη χρήση λιγνίτη, σόδας και θαλάσσιου άλατος. Αυτό έγινε μέσα στη μοναδική εν λειτουργία χαλύβδινη λεκάνη της εταιρείας, χωρητικότητας μόλις 2 τόνων (οι μεγαλύτερες απαιτούσαν επισκευή) και σε θερμοκρασία 650°C. Η χημική αντίδραση καθαρισμού πραγματοποιήθηκε υπό συνθήκες ισχυρής ανάδευσης του υγρού κράματος από άξονα εξοπλισμένο με πτερύγια που γύριζαν με ταχύτητα 125 περιστροφών το λεπτό. Μετά τον καθαρισμό, ο αργυρούχος μόλυβδος ήταν πλέον έτοιμος να οδηγηθεί στην κάμινο κυπέλλωσης για την παραγωγή αργύρου. Ευτυχώς κάμινος Κυπέλλωσης (ασημόφουρνος) υπήρχε στην εταιρεία και μάλιστα σε καλή κατάσταση. Ο άργυρος παραγόταν υπό τη μορφή μικρών πλακιδίων καθαρότητας 98,4%, που ευτυχώς ήταν αρκετή για διάθεσή τους στο εμπόριο».
Νύχτα και με προφύλαξη
Η παραγωγή αργύρου, για να μη γίνει αντιληπτή, έπρεπε να πραγματοποιηθεί νύχτα και μόνο νύχτα και με κάθε προφύλαξη. Ηταν η πρώτη φορά μετά τα αρχαία χρόνια, δηλαδή 2.000 χρόνια πριν, που τοπικά στο Λαύριο παρήχθη ξανά καθαρός μεταλλικός βιομηχανικός άργυρος. Η παραγωγή του 1942 ανήλθε συνολικά στα 611 κιλά και πουλήθηκε στη μαύρη αγορά προς 10 λίρες το κιλό.Τα πλακίδια του αργύρου, τα οποία δεν έφεραν καμία απολύτως ένδειξη προέλευσης επάνω τους, ο Bremmer τα μετέφερε μόνος του στην ελβετική πρεσβεία, που φιλοξενούσε τον διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Εκεί, τα αγόραζε μαυραγορίτης κοσμηματοπώλης και με τα χρήματα ο Ερυθρός Σταυρός μπορούσε να τροφοδοτήσει το εργοστάσιο νόμιμα πλέον με όλα τα αναγκαία τρόφιμα. Η μέθοδος παραγωγής αργύρου, που επινόησε ο Κ. Κονοφάγος, εφαρμόστηκε μόνιμα από το 1946 μέχρι και το 1977, οπότε έκλεισαν οριστικά και τα μεταλλεία.
Ο πρώην πρύτανης του ΕΜΠ ζήτησε από τον δήμαρχο Λαυρίου, Κωνσταντίνο Πόγκα, να ταφεί και τάφηκε το 1989 στο κοιμητήριο του Αγ. Γεωργίου στο Θορικό στο Λαύριο, εκεί όπου επίσης τάφηκε το 1942 ο πρώτος εργάτης που του πέθανε από πείνα στις εγκαταστάσεις της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου. Ο τάφος του (μνημείο φιλοτεχνημένο από τον καθηγητή Γ. Καλακαλλά, καθηγητή ΕΜΠ) κατασκευάστηκε από σωρούς χοντρής σκουριάς της δεκαετίας του 1940 της καμινείας του εργοστασίου της ΓΕΜΛ. *                    

                                                                     

Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

O OΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ Δρ. Ηλία Κονοφάγου




ΗΛΙΑΣ ΚΟΝΟΦΑΓΟΣ

Η εκπομπή ΕΡΤopen -  Πολιτισμός στις 25.11.2016   με την δημοσιογράφο Χρύσα - Αριάδνη Κουσελά,  με συμπαρουσιαστή τον Σωτήρη Μπότα, μέλος του ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΠΙΘΩΝ ΕΛΛΑΔΑ,  φιλοξένησε ως εξαίρετο καλεσμένο τον Δρ.ΗΛΙΑΣ ΚΟΝΟΦΑΓΟΣ





Χημικός Μηχανικός, πρώην Γενικός Διευθυντής της Ελληνικά Πετρελαία Α.Ε, αρμόδιος για έρευνα & ανάπτυξη κοιτασμάτων πετρελαίου στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Ο κ. Κονοφάγος είναι μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Μίκη Θεοδωράκη.
Στις 7 Νοεμβρίου του 2012 στο Ίδρυμα Κακογιάννη, η Επιτροπή είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά την ολότητα αυτού που ονομάζουμε Εθνική περιουσία ορυκτού πλούτου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Κονοφάγος δεν διστάζει έχοντας οικολογική συνείδηση, να καταθέσει την άποψή του ότι η διαχείριση των πετρελαίων πρέπει να είναι σε δεύτερη μοίρα, λόγω κινδύνου ρύπανσης του φυσικού μας περιβάλλοντος ενώ είναι υπέρμαχος της διαχείρισης των υδριτών (παγωμένο μεθάνιο) και του φυσικού αερίου.
Η  εκπομπή αποσαφήνισε την υπάρχουσα κατάσταση και την αδιαφορία των κυβερνήσεων απέναντι στην διαχείριση του Εθνικού μας πλούτου.

                                                           Ακούστε εδώ την εκπομπή

                                                                               

                                               

                              


Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Μίκης και το πούρο του Φιντέλ.

Γράφει η Σοφία Λουκά

                                                                   

Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει μία αγαπημένη συνήθεια: τα πούρα.
Και ο Φιντέλ το ήξερε και του έστελνε πάντα δώρα πούρα από την Κούβα. 
Ο Μίκης Θεοδωράκης δεν καπνίζει πιά αλλά στα χέρια του κρατάει πάντα το πούρο - δώρο του Κάστρο. 
Γιατί είναι το μοναδικό πούρο που δεν περιέχει νικοτίνη αλλά βιταμίνες Εθνικής Επανάστασης, κάτι που δίνει ζωή στον Μίκη μας, γιατί είναι δικό του όραμα να ελευθερωθεί η Πατρίδα μας από τα δεινά και τους δυνάστες
Βλέπεις, κομματικοί γεωπόνοι ξερίζωσαν τα τοπικά καπνά, τα τσεμπέλια, ζίχνα, μπασμπάδες Ξάνθης, για να φυτέψουν τα Βιρτζίνια αλλά και για να εισάγουν τα Βρετανικά....
Ο Μίκης ό,τι και να κάνει, το περνάει μέσα από τα σύμβολα και το πούρο είναι ένα σύμβολο Ελευθερίας για την Κούβα, μία Κούβα που έστησε την δικιά της Επανάσταση, για να μπορεί ο λαός της να ελέγχει την μοίρα του.
Ο Μαέστρος είναι λογικό λοιπόν να γνωρίζει καλά ότι αυτό που κρατάει στα χέρια του, δεν είναι ένα απλό πούρο αλλά ένα λαϊκό όπλο αυτοδιαχείρισης.


Η φωτογραφία από το σπίτι του Μίκη, είναι του Σωτήρη Μπότα                                                                                                                     
                                               

                                                                                    

                                                                                           

                                                                                   
Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Ο ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΚΟΥΒΑΣ

ΓΡΑΦΕΙ Η ΣΟΦΙΑ ΛΟΥΚΑ

Ο Φιντέλ Κάστρο είναι ένας εθνικός ηγέτης και γράφω ΕΙΝΑΙ γιατί αυτές οι μορφές είναι τα ζωντανά κύτταρα στο φλεβικό σύστημα της Ιστορίας, ένα σύστημα που τροφοδοτεί με καθαρό αίμα την καρδιά του κόσμου.

Ο Φιντέλ δεν άντεχε να βλέπει την πατρίδα του ένα προτεκτοράτο πορνείου του αμερικανικού λόμπι. Καζίνα, ξέπλυμα χρήματος, πόρνες και αμερικάνικες λιμουζίνες, έσπαγαν περνώντας με ταχύτητα, τις χορδές της κουβανέζικης κιθάρας, αλλοιώνοντας τον πολιτισμό της Κούβας. 
Ο νεαρός νομικός ονειρεύτηκε μία Κούβα ελεύθερη, αυτοδιαχειριζόμενη, γνωρίζοντας μάλιστα ότι αυτή η αυτοδιαχείριση θα φέρει τεράστιες δυσκολίες και χτυπήματα στην εθνική περιουσία, λόγω του εμπάργκο που θα δεχόταν η χώρα του μετά την λαϊκή κυριαρχία.
Έχουν ειπωθεί πολλά αλλά αξίζει να πούμε ότι η Κούβα καπνίζει τα δικά της πούρα, ακούει την δικιά της μουσική, παράγει τα δικά της προϊόντα και έχει φτάσει πλέον να εξάγει τα σπάνια φάρμακά της σε όλο τον κόσμο, από τα περίφημα ερευνητικά ιατρικά κέντρα της.
Είναι η χώρα που έγινε πυλώνας για την ιατρική στο σπίτι, κάτι που το υιοθέτησε και η "ανεπτυγμένη" Δύση. Μα αυτό που αξίζει όλοι να κοιτάξουμε, είναι τα παιδιά τους, που μόλις βγαίνουν από τα σχολεία τους, είναι χαρά τους να τραγουδάνε τα εθνικά τους τραγούδια, να εντάσσονται σε μουσικές χορωδιακές μπάντες και να χορεύουν στους δρόμους ακόμα και αν δεν έχουν παπούτσια. 
Ο Φιντέλ δεν ήταν ένας απλός επαναστάτης, ήταν ίσως ο μεγαλύτερος ζωγράφος που πέρασε, γιατί κατόρθωσε να ξαναδώσει στην κοινωνία της Κούβας τα χρώματά της, που τα είχε στερήσει ο Μπατίστα.
Σήμερα ένα Κουβανέζικο αμάξι, μία Κουβανέζικη κιθάρα και ένας Κουβανέζικος ήλιος, προβάλλουν παντού, γιατί ο Κάστρο και ο συνοδοιπόρος του Κομαντάντε Τσε, άνοιξαν τα παράθυρα για να μπορεί το πολιτιστικό φως να μην λείπει από την Κούβα.
Πολλές φορές αναρωτιέμαι, είμαι Ελληνίδα...
Η Ελλάδα μου ανήκει;

Ο Κουβανός πολίτης δεν έχει τέτοιο δίλημμα. Αυτό φτάνει.
Να σημειωθεί ότι ο Μίκης Θεοδωράκης έχει πει για το παράξενο θέαμα που συνάντησε όταν πήγε στην Κούβα.
Είδε ένα άγαλμα αγελάδας και αστειεύομενος είχε πει: 
"Έχετε θεοποιήσει τις αγελάδες εδώ στην Κούβα όπως στην Ινδία;"



Και εισέπραξε μαζί με το χαμόγελο και το φιλικό χτύπημα στην πλάτη, την απάντηση από τον ίδιο τον Κάστρο :

"Ναι, Μίκη, γιατί αυτή η αγελάδα, η συγκεκριμένη, είχε φτάσει να βγάζει εκατό κιλά γάλα την ημέρα. Εάν είχαμε δέκα τέτοιες αγελάδες, κανένα παιδί στην Κούβα δεν θα έμενε νηστικό. 
Και εμείς τιμάμε ακόμα και τα ζώα που προσφέρουν για τον λαό της Κούβας."

                                                                                     

Ο Πούτιν ως πρώην Σοβιετικός, γνωρίζει καλά το άρωμα του Κουβανού ηγέτη. Ήταν θέμα στιγμής να γίνει αυτή η συνάντηση μεταξύ τους, και όπως λένε οι γεωπόνοι, το πρώτο τριαντάφυλλο που θα ανθίσει, χαρίζει το άρωμά του στα επόμενα μπουμπούκια.
Και αναμφισβήτητα ο Πούτιν είναι ένα τριαντάφυλλο του Βορρά, με δικό του χαρακτηριστικό στεππικό άρωμα, αλλά που στην ρίζα του έχει το άρωμα του Κουβανού ηγέτη.

Είναι λοιπόν χρέος όταν ένα άνθος μαραθεί και πέσει, ο λαός να ποτίζει την τριανταφυλλιά για να γεννηθεί το επόμενο.


                                                                                     
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Οι Μικρές Κυκλάδες ο Μίκης Θεοδωράκης και τα άρθρα 27 και 28 του Ελληνικού Συντάγματος





                                                                         

Γεννήθηκα μαζί με τις Μικρές Κυκλάδες  του Μίκη Θεοδωράκη το 1964. Η μισή μου καταγωγή είναι από την Ηρακλειά των Μικρών Κυκλάδων. Και φυσικά όπως όλα τα έργα του " ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ " με συνεπήρε και αυτό, μόλις άρχισα να καταλαβαίνω τα ηχοχρώματά του, φιλτραρισμένα μέσα από την Άγια Γραφή του Οδυσσέα Ελύτη.
Σήμερα ψάχνω ένα ένα τα λιμάνια τους,γιατί ο "Μικρός Βοριάς"  που ζει σ' αυτά, συμπιέζεται από ξενόφερτους "ΤΥΦΩΝΕΣ"
και τα Ελληνάκια τρομαγμένα αναζητούν μέσα στους "Αιώνες" ένα χρησμό από την 
        " ΜΑΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΤΡΑΦΤΕΡΗ "


Αλλά ας δούμε ξανά το έργο μέσα  απ' το πολιτικό οπτικογωνιόμετρο του ΣΗΜΕΡΑ.

Όλη η Ελλάδα μιά " Μαρίνα"... μιά ''Μαρίνα'' που ο " Οδυσσέας " την αφήνει να την ντύσει
με νότες ο Ιερέας της Συμπαντικης Αρμονίας.
 
                                                                     
Ποιά είναι όμως η αγαπημένη "Μαρίνα" των
Ελλήνων; Μα φυσικά η Θάλασσα.
Η θάλασσα η υπαρκτή και η Παγκόσμια Νοητή του Πολιτισμού μας.

Μα Ρέα αλός (Μητέρα Ρέα της θάλασσας)
Mare                (      Λατινικά η θάλασσα       )
Μαρίνα , όνομα που αγάπησε κάθε Έλληνας
είτε την ταξίδεψε είτε όχι.


Αυτή η θάλασσα για τον Λαό μας είναι ένα πράσινο αστέρι´ένα αγριοπερίστερο και

ένα κρινόλευκο λουλούδι του ατέλειωτου καλοκαιριού μας.  

                                                                                 ΜΑΡΙΝΑ
                                                                             
Ο Πίρι Ρέις ήταν διάσημος
Οθωμανός ναυτικός, ναύαρχος
και συγγραφέας μιας λεπτομερειακής
μελέτης για τη Μεσόγειο με τίτλο Κιτάμπ Μπαχρίγιε

Μα ... τι γίνεται;
Τι γίνεται σ' αυτά τα λεύτερα νερά μας σήμερα;
ΝΑΤΟϊκες περιπολίες γαμψόνυχων πλοίων,σεργιάνι Ρώσικου χιλιάρμενου, νεκρά μωρά
στα βράχια,κλάματα χαμένων πατρίδων και...μισό χάδι από έναν σαστισμένο Λαό,την ώρα
που ο Ναύαρχος Πίρι Ρέις επιχειρεί να επανασχεδιάσει το Kitab-i Bahagiye σκίζοντας κάτι χαρτιά από της Λωζάνης τα μέρη.


Σε ποιόν ανήκει αυτή η Θάλασσα επιτέλους;

Ω! μην ανησυχείτε,οι '' κραταιοί '' αυτής της χώρας την φροντίζουν με νόμους και μάλιστα Συνταγματικούς.
Ναι το άρθο 27 του Συντάγματος που το λένε και " μεταβολή στα όρια της Επικράτειας ",

φροντίζει και προστατεύει...
Προστατεύει;
Μα τι λέει αυτό το άρθρο;


1. Kαμία μεταβολή στα όρια της Eπικράτειας δεν μπορεί να γίνει χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. 
2. Xωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, δεν είναι δεκτή στην Eλληνική Eπικράτεια ξένη στρατιωτική δύναμη ούτε μπορεί να διαμένει σ' αυτή ή να περάσει μέσα από αυτή.


Άρθρο Συντάγματος(Σύνδεσμος)
http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/article-27/


Μα τι λέτε;
Εδώ αλωνίζουν " βρίζοντας ξένοι φανταροι "
Που είναι οι κυβερνώντες;
Τι κάνουν όλοι αυτοί μέσα στη Βουλή;
Και ο Λαός ...Ο Λαός τι κάνει;

Τραγουδάει ... τραγουδάει και ελπίζει
 
                                                                    Τις νύχτες που σε

                                                                    σεργιανούσα,
                                                                    στην άλλη άκρη τ´
                                                                    ουρανού
                                                                    και ν´ ανεβαίνεις σε

                                                                    θωρούσα σαν αδελφή
                                                                    του αυγερινού

Και ο Μικρός παιχνιδιάρης Βοριάς που διώχνει κάθε σκόνη απ´τις σκέπες των ηφαιστείων τι κάνει;
Που είναι να του παραγγείλω το νέο ξέγνοιαστο παιχνίδι μας;
Μα για ποιό ξέγνοιαστο παιχνίδι Έλληνά μου να μιλάμε τώρα;  Ξένοι Τυφώνες συμπιέζουν
και αφανίζουν τον Μικρό ευλογημένο Βοριά μας.




Και ο ποιητής γράφει:

" Με πνίγει το παράπονο

  γιατί στον κόσμο αυτόνα
  τα καλοκαίρια τα ´χασα κι

  έπεσα στο χειμώνα "




Μόνοι μας φέραμε τους χειμώνες, σαν καράβι π' άνοιξε τ´ άρμενα κι αλαργεύει χάνοντας

τις στεργιές και βλέποντας τον κόσμο να λιγοστεύει.Ποιά είναι η λύση τώρα;
Μα να αγωνιστούμε να βρούμε μέσα μας τα Ελληνάκια του " Έρωτα " και του " Αγώνα "
Να γεννήσουμε όνειρα μες στα γαλάζια πέλαγα και στ' άσπρα συννεφάκια. 
  
                                                                           ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΒΟΡΙΑ

                                                                        

Γιατί έχουμε λόγια και έργα γι´ αυτή την αγάπη που ξέρει μάγια να κάνει και να διαιωνίζει το βουητό των Ελλήνων μες στις χιλιετηρίδες.Η Πατρίδα μας ένας
κήπος που μπαίνει στη θάλασσα ταξιδεύοντας τον πολιτισμό της στα πέρατα 
του πλανήτη μας.Χωρίς να διεκδικεί σπιθαμή εδάφους από άλλους λαούς.
Άλλωστε τι να την κάνει την επεκτατική πολιτική αφού ειρηνικά όλα είναι παντού...


                                                      Ο ΚΗΠΟΣ ΕΜΑΙΝΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ    


Εδώ το Φεγγάρι είναι χρησμός και αίνιγμα για τις καλοκαιρινές μας νύχτες,  που προετοιμάζουν τον δρόμο του Έρωτα για το φως του Ήλιου.Ποιός λοιπόν Έλληνας θα ασχοληθεί με επεκτατικές πολιτικές, όταν το Σύμπαν μπαίνει στον κήπο του;    

                                                                                                                     
                                                                                                                                                     
                                                                           


Μικρή η Πατρίδα μας


Και αυτό ενοχλεί τους ανέραστους
Σταυροφόρους των χιλιετηρίδων που ζουν από τα λάφυρα και το αίμα των ΛΑΩΝ .  Και ήθελαν πάντα να ελέγχουν τις τύχες μας και την ελευθερία μας.


Μα ποιός τους έδωσε το κλειδί;
Ποιός τους άφησε να ελέγχουν την ''ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ'' ΜΑΣ;
Το άρθρο 28 του Συντάγματος είναι το κλειδί της Κερκόπορτας....


Μα τι λέει αυτό το άρθρο;

'Αρθρο 28: (Κανόνες του διεθνούς δικαίου και διεθνείς οργανισμοί)

1. Oι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. H εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.
2. Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών. 
3. H Eλλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας.

ΠΗΓΗ: http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/article-28/

Μα εμείς ξέρουμε να τραγουδάμε....να τραγουδάμε στον έρωτα και στους αγώνες μας

                                                                  Σ’ αγαπώ μα δε θα `ρθω

                                                                  να σε βρω, γιατί το ξέρω 
                                                                  σ’ αγαπώ μα δε θα `ρθω
                                                                  το φαρμάκι θα σου φέρω

Δικά μας τα λάθη μα ξέρουμε την λάβα των Ηφαιστείων να την κάνουμε εύφορη Γη
Εσείς αύριο θα είσαστε μιά μαύρη σελίδα της Ιστορίας και εμείς ένα ζωντανό κύτταρο από το φως του Ήλιου  .  


 Ακούστε!!!!     
Ακούστε εσείς οι Σταυροφόροι πώς ταξιδεύουμε εμείς οι Έλληνες στις ΚΥΚΛΑΔΕΣ των Ωκεανών φυτεύοντας ελιές Ειρήνης γιατί αυτά τα δώρα κουβαλάμε στις ψυχές μας χιλιετηρίδες πολλές.

Ακούστε!!!!

μήπως και καταλάβετε γιατί είστε οι νεκροί της Ιστορίας

Ακούστε!!!!

την λειτουργία των ''ΜΙΚΡΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ''

μήπως και αναπαυτεί η ψυχή σας, την ώρα που εμείς θα ερωτευόμαστε το ''Σύμπαν'' και την ''Αρμονία'' του




                                                


 ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΠΟΤΑΣ  22/11/2016                                                                                                      
Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Συνεδρίαση της επιτροπής αληθείας δημοσίου χρέους, Σήμερα στις 6μμ

Εκδηλώσεις


Η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους ξεκινάει τις εργασίες της με ανοικτή εκδήλωση για τους πολίτες σήμερα Σάββατο 5/11/2016 και ώρα 6 μμ στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών (Ακαδημίας 60). Οι εργασίες της Επιτροπής θα διαρκέσουν τρεις ημέρες μέχρι τη Δευτέρα 7/11/2016.

Είναι η πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής υπό τη νέα της νομική μορφή, μετά την πρωτοφανή απόφαση παύσης της λειτουργίας της από το μνημονιακό καθεστώς, ακριβώς πριν ένα χρόνο.

Η Επιτροπή επανασυγκροτήθηκε ως σωματείο με απόφαση των μελών της τον περασμένο Μάρτιο, στις Βρυξέλλες, και πριν από λίγες εβδομάδες ολοκληρώθηκε η δικαστική της αναγνώριση κατά το ελληνικό δίκαιο. Η πράξη αυτή εκφράζει την δεδηλωμένη απόφαση των μελών της Επιτροπής να συνεχίσουν τις εργασίες τους, αψηφώντας τις οργανωμένες πολιτικές διώξεις και το κυνήγι μαγισσών που Κυβέρνηση και «δανειστές» έχουν εξαπολύσει για να εμποδίσουν τον νομικό και λογιστικό έλεγχο του Χρέους. Η Επιτροπή συστήθηκε τον Απρίλιο 2015 και εξέδωσε δύο πορίσματα τον Ιούνιο και το Σεπτέμβριο 2015. Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 αφαιρέθηκαν τα πορίσματα της Επιτροπής από την ιστοσελίδα της Βουλής, αφαιρέθηκαν και κλειδώθηκαν τα γραφεία της, κατασχέθηκαν τα αρχεία των μελών της και κηρύχθηκε παύση των εργασιών της από τον Ν. Βούτση, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί το έργο της. Παρά τη συντονισμένη αυτή επίθεση, τα μέλη της Επιτροπής, μεταξύ των οποίων έγκριτοι επιστήμονες και προσωπικότητες από όλον τον κόσμο, αποφάσισαν να μην συμμορφωθούν στις υποδείξεις και να συνεχίσουν την αποστολή τους.

Τα καίρια και επίκαιρα ζητήματα που θα εξετάσει η Επιτροπή στο επόμενο διάστημα και για τα οποία θα εκδώσει επιμέρους πορίσματα είναι: o ρόλος του Τραπεζικού Συστήματος και της ΕΚΤ, οι Ιδιωτικοποιήσεις και το Ασφαλιστικό σύστημα, ως θέματα συνδεδεμένα με το σύστημα επιβολής του καθεστώτος της Χρεοκρατίας στη χώρα.

Η Επιτροπή θα συνεδριάσει στην αρχική της σύνθεση, αφού θα συμμετάσχουν εκτός των μελών από την Ελλάδα, ο Επιστημονικός συντονιστής της Επιτροπής Eric Toussaint, οικονομολόγος και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής και διακεκριμένα μέλη της Επιτροπής από όλον τον κόσμο.

Αναλυτικά το πρόγραμμα των τριήμερων εργασιών, που θα πραγματοποιηθούν στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών (Ακαδημίας 60):

- Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2016, 6μμ:

Εναρκτήρια συνεδρίαση με ομιλητές τους: Ζωή Κωνσταντοπούλου, Πρόεδρο της Επιτροπής, Γιώργο Κασιμάτη, Αντιπρόεδρο της Επιτροπής, Σοφία Σακοράφα, Ανεξάρτητη Ευρωβουλευτή και ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής, Eric Toussaint, Αντιπρόεδρο της Επιτροπής και Επιστημονικό συντονιστή της, και Λεωνίδα Βατικιώτη, Ταμία στο Δ.Σ. της Επιτροπής.

- Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016

10π.μ.-8μμ : Ολοήμερη κλειστή συνεδρίαση της Επιτροπής

- Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016:

12 το μεσημέρι: Συνέντευξη Τύπου και ανακοίνωση των πορισμάτων της Επιτροπής.

6μμ: ανοικτή συνεδρίαση με τη συμμετοχή πολιτών, φορέων και συλλογικοτήτων.

Καθ’όλη τη διάρκεια των εργασιών θα υπάρχει παράλληλη διερμηνεία σε τρεις γλώσσες : ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά.

Δείτε εδώ τα πρώτα video για την συνεδρίαση της Επιτροπής 



Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

Γιώργος Κασιμάτης <<ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Ο Γιώργος Κασιμάτηςαποκλεισμένος από τα περισσότερα εθνικής εμβέλειας ΜΜΕ, μιλάει στην ΕΡΤ open και στην εκπομπή της Χρύσας Αριάδνης Κουσελά, “ΕΡΤopen Πολιτισμός” για την πολιτική επικαιρότητα, το παράνομο χρέος, την ανάγκη δημιουργίας του Μετώπου αντίστασης του Ελληνικού Λαού.

Πίσω από τα μικρόφωνα μαζί με την Χρύσα-Αριάδνη Κουσελά, ο Σωτήρης Μπότας, μέλος του Δικτύου Σπιθών ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. ( Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση).

Μετά την μεγάλη επιτυχία της εκπομπής και τις σκληρές αλήθειες, για το καθεστώς Τσίπρα-Καμένου, που είπε ο Καθηγητής Γ. Κασιμάτης, οι νεομνημονιακοί ζήλεψαν την δόξα των προηγούμενων και προσπάθησαν να ρίξουν ''μαύρο'' στις ελεύθερες φωνές, κατάσχοντας μηχανήματα από τον χώρο όπου εκπέμπει η ΕΡΤopen.

Δεν θα καταφέρουν να μας φιμώσουν.

ΔΙΚΤΥΟ ΣΠΙΘΩΝ ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α.

Ολόκληρη η εκπομπή:

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Τα ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού


                                                         
                                                          


Την 28η Οκτωβρίου  η ΕΡΤopen  
είχε την τιμή να φιλοξενεί στην εκπομπή της Χρύσας Αριάδνης Κουσελά 


                                    «ΕΡΤopen Πολιτισμός»
                          την συγγραφέα και μέλος της
ΣΠΙΘΑΣ 
                                                                   
                                 ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ    ΒΟΥΛΓΑΡΗ.          



Σε μια συζήτηση για τα διαχρονικά ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού απέναντι στην εξάρτηση και στην επιβολή και για τον καθοριστικό ρόλο του Πολιτισμού στους αγώνες για την Ελευθερία!

                             

                                




ΠΗΓΗ ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΒΟΥΡΓΑΡΗ :http://anastasiavoulgari.gr/index.php
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Βρήκα στην Αμφιλοχία, το Σταμούλη το λοχία...

.ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΔΟΝΟΥ 
                                                                                                            

                                                                                               

                                                                                               

                                                                                               
                                                                                                




Βρήκα στην Αμφιλοχία, το Σταμούλη το λοχία,

παλιό μου συμπολεμιστή με το κεφάλι του σταχτί…»
Κι εγώ τον βρήκα σήμερα… αλήθεια σας λέω!!!
Τον βρήκα σκαλίζοντας το φωτογραφικό αρχείο του πατέρα μου, στο ξύλινο σκονισμένο μπαούλο της σοφίτας….




Ναι στη σοφίτα… που όταν ανοίγεις το παραθύρι της περνώντας το δείκτη σου στο μισοσκουριασμένο μάνταλο γρατζουνά έναν ήχο μιας άλλης εποχής και τότε είναι που γεμίζει μπλε η ματιά σου, θωρώντας τα νερά του Αμβρακικού να αγκαλιάζονται σχεδόν με το γαλάζιο τ’ ουρανού… εκεί είναι  που ηρεμεί το μυαλό και γαληνεύει η ψυχή σου. 

 Μια παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία λοιπόν, της οποίας η λήψη έγινε σαν σήμερα 28η Οκτωβρίου 1970. Τους είδα να κάθονται  στο Δημαρχιακό Μέγαρο (μετά την παρέλαση ακολουθούσε και τότε δεξίωση) να αφηγούνται  ιστορίες για το ’40  και ν’ αναλύουν γεγονότα της καθημερινής και πολιτικής σκηνής της τότε εποχής, πίνοντας τα ουζάκια και τα κρασάκια τους…
Ο Σταμούλης ο Λοχίας του Ιωάννη και της Χρυσαυγής γεννημένος το 1933  ήταν γέννημα θρέμμα Αμφιλοχιώτης. Είχε έναν αδελφό (γεννημένος το 1927 ο οποίος ήταν μόνιμος αξιωματικός)  και τρεις αδελφές, την Ουρανία και την Καλλιόπη από τον πρώτο γάμο του πατέρα του και μια ακόμα αδερφή από το δεύτερο γάμο του πατέρα του.
Ήταν παντρεμένος με τη Βησσαρία Μπούρα του Παναγιώτη από την Αμφιλοχία και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά, την Ιωάννα και τον Κώστα. Η αδελφή του Ουρανία, εξασκούσε το επάγγελμα του οδοντιάτρου στον Πειραιά  και είχε οικογενειακές σχέσεις με τον στιχουργό Πυθαγόρα που καταγόταν από το Αγρίνιο.
Ο Σταμούλης ήταν ψηλός, γεροδεμένος και πατριώτης και η όλη κορμοστασιά του ενέπνευσε τον αγρινιώτη στιχουργό Πυθαγόρα να γράψει  το πανέμορφο τραγούδι που γνώρισε τεράστια επιτυχία. Δεν πολέμησε όπως καταλάβατε, απλά ο στιχουργός, εντυπωσιασμένος από το παρουσιαστικό του Σταμούλη και τις δραστηριότητες του (ποδοσφαιριστής, άριστος ψαράς και δύτης)  ανακάτεψε και την  ιδιότητα του αδελφού του,  που όπως προείπαμε ήταν αξιωματικός, και σύνθεσε το κομμάτι. Έτσι ο γενέθλιος τόπος του Σταμούλη έγινε γνωστός σε όλη την Ελλάδα αλλά κι ο ίδιος  ένας θρύλος.
Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και η κηδεία του έγινε στην Αμφιλοχία στις 19/09/1971 με μεγαλοπρέπεια, πλήθος κόσμου, πολλούς καλλιτέχνες και παρόντα τον φίλο στιχουργό και συνθέτη Πυθαγόρα από το Αγρίνιο. 

                                                                                      

Από δεξιά: Σταμούλης Γερομήτσος, Δημητρέλος (;) (Ταγματάρχης), Παναγιώτης Κόκκαλης (δήμαρχος Αμφιλοχίας τότε), Πάνος Φλώρος, Παντελής Δόνος, Σπύρος Κριτής, Δημήτρης Λαβράνος. (Φωτογραφικό αρχείο: Α. Δόνου)Από δεξιά: Σταμούλης Γερομήτσος, Δημητρέλος (;) (Ταγματάρχης), Παναγιώτης Κόκκαλης (δήμαρχος Αμφιλοχίας τότε), Πάνος Φλώρος, Παντελής Δόνος, Σπύρος Κριτής, Δημήτρης Λαβράνος. (Φωτογραφικό αρχείο: Α. Δόνου)




ΠΗΓΗ:https://m.facebook.com/notes/%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%85/%CE%B2%CF%81%CE%AE%CE%BA%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BC%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%87%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7-%CF%84%CE%BF-%CE%BB%CE%BF%CF%87%CE%AF%CE%B1/10200720143001065

Διαβάστε Περισσότερα »